Portal Islam w Polsce Islam w Polsce

Pokrewne Tematy

  • Zasada mówiąca o jednym kalifie
  • Problem szpiegostwa i kara dla szpiega w prawie muzułmańskim (dotyczy państwa muzułmańskiego)
  • Przykłady traktowania ludzi ahl al - dhimma przez muzułmanów
  • Czy Kalifat trwał tylko trzydzieści lat?
  • Fard (obowiązek) Kalifatu według uczonych
  • Szari'a zakazuje wyrządzania nawet najmniejszej krzywdy ludziom Dhimma
  • Dotrzymywanie umowy, zawartej między władzą muzułmańską a ahl al-dhimma, w historii
  • Ochrona ahl al-dhimma (niemuzułmanów w Państwie Muzułmańskim) i ich prawa
  • Znaczenie językowe słowa Dżizja i podatek o tej nazwie w czasach przedmuzułmańskich
  • Obowiązek rozliczania Kalifa z powierzonej mu władzy
  • Kilka słów o tym, czym jest Państwo Muzułmańskie (Kalifat) (Część pierwsza)

    Wtorek, Luty 22, 2005

    1.Co to jest Dar al-Islam?

    Dar al-Islam jest obszarem, na którym Prawo Muzułmańskie jest uprawomocnione we wszystkich aspektach życia i w formie sprawowania władzy, i którego sultan (ochrona) jest muzułmański, nawet jeżeli obywatele nie są w większości Muzułmanami. 

    2. Co to jest Dar al-Kufr?

    Dar al-Kufr jest obszarem, na którym Prawo Muzułmańskie nie jest uprawomocnione we wszystkich aspektach życia, nawet jeżeli wszyscy obywatele są Muzułmanami. Jest tak dlatego, że kryterium obszaru stanowią prawa, które są na nim uprawomocnione, w zależności czy jest to Dar al-Islam czy Dar al-Kufr i ochronie, której podlega. Kryterium nie stanowi religia jego obywateli. 

    3. Które ze współczesnych Krajów zamieszkanych przez Muzułmanów są Dar al-Islam?

    Ze wszystkich współczesnych krajów zamieszkanych przez Muzułmanów nie ma ani jednego kraju ani obszaru, na którym uprawomocnione jest wyłącznie Prawo Muzułmanskie w formie sprawowania władzy i we wszystkich aspektach życia dlatego wszystkie znich rozpatrywane są jako Dar al-Kufr chociaż ich obywatele są Muzułmanami, w niektórych krajach sultan (ochrona) nie jest muzułmański taj jak w Libanie, Palestynie, Kaszmirze, Afganistanie, w Iraku i w wielu innych krajach.

    4. Jaki jest obowiązek Muzulmanów względem krajów które zamieszkują?

    Islam czyni obowiązkowym dla wszystkich Muzułmanów aby działali na rzecz zmiany ich krajów z Dar al-Kufr w Dar al-Islam, może to zostać osiagnięte przez ustanowienie Państwa Muzułmańskiego, Khilafah i przez mianówanie, Khaleefah i złożenie mu bay’ah (muzułmańska metoda mianowania Khaleefah), że będzie sprawować władzę według Słowa Allaha (Subhaanahu Wa Ta’Ala) i uprawomocni Prawo Muzułmańskie w państwie, w którym Khilafah został ustanowiony. Następnie Muzułmanie powinni współdziałać z Khilafah aby przyłączyćdo niego pozostałe kraje, gdzie żyją Muzułmanie, to spowoduje, że te kraje staną się Dar al-Islam i będą nieść światu daa’ła Islamu. 

    5. Co to jest Khilafah?

    Khilafah jest światowym przewodnictwem dla wszystkich Muzułmanów.  Jego rolą jest ustanowienie praw Muzułmańskiej Shari?ah i niesienie światu daa’ła Islamu.

    6. Czy Khilafah znany jest pod inną nazwą?

    Khilafah jest również znany pod nazwą Imamah, oba terminy mają te same znaczenie. Kilka ahadithów sahih (prawidłowych) nadmienienia o nich w tym samym znaczeniu, znaczenie obu terminów nie różniło się w tekście Shari’ah, w Quranie i Sunnie Proroka (Salallahu Alaihi Wasalaam), bedącymi jedynymi źródłami Shari’ah. Nie jest obowiązkowe trzymanie się słów Khilafah czy Imamah, obowiązkowe jest trzymanie się znaczenia tych dwóch terminów.

    7. Czy ustanowienie Khaleefah jest obowiązkiem wszystkich Muzulmanów na świecie?

    Ustanowienie Khaleefah jest obowiązkiem wszystkich Muzulmanów na świecie. Wypełnianie tego obowiązku tak jak i innych obowiązków nakazanych przez Allaha (Subhaanahu Wa Ta’Ala) Muzułmanom jest jednym z najważniejszych obowiązków, Zaniedbanie wypełniania tego obowiązku jest jednym z najwiekszych grzechów, za które Allah (Subhaanahu Wa Ta’Ala) surowo karze.


    8. Jaki jest dowód na to, że mianowanie Khaleefah jest fard (obowiązkowe)?

    Dowód na to, że wybór, mianowanie Khaleefah jest obowiązkowy dla Muzułmanów jest w Sunnie i w Ijma’a (zgodzie opinii) Sahabah.

    9. Jaki jest dowód z Sunnah?

    Jeżeli chodzi o Sunnah, Nafi?a przekazała mówiąc: ‘Umar powiedział mi, że słyszał Proroka (Salallahu Alaihi Wasalaam) mówiącego:

    Ktokolwiek zdejmuje swoje ręce z posłuszeństwa (lojalności) Allahowi (Subhaanahu Wa Ta’Ala) spotka Go (Subhaanahu Wa Ta’Ala) w Dzień Zmartwyschstania to, że nie będzie posiadać jakiegokolwiek dowodu dla siebie i ktokolwiek umiera podczas gdy nie ma bay’ah (przesięga lojalności Khaleefah) na swojej szyi (dla Khaleefah) umrze śmiercią jahilliyah (ignorancji, nie muzułmańskie)
    Dlatego Prorok (Salallahu Alaihi Wasalaam) uczynił to obowiązkowym dla Muzułmanów posiadanie bay’ah) na swojej szyi (dla Khaleefah) i przedstawił kogokolwiek kto umiera nie posiadając bay’ah na swojej szyi (dla Khaleefah) jako tego, kto umiera śmiercią jahilliyah.

    Bay’ah nie może być dla nikogo innego niż Khaleefah. Prorok (Salallahu Alaihi Wasalaam) uczynił obowiązkowym (fard) dla każdego Muzułmanina posiadanie bay’ah) na swojej szyi dla Khaleefah. Jednak nie uczynił obowiązkowym dla Muzułmanów dawanie ba’yah Khaleefah. Obowiązkowe jest istnienie bay’ah na szyi każdego nadającego się do tego Muzułmanina, istnienie Khaleefah, który stosownie do tego zasługuje na bay’ah na szyi każdego Muzułmanina. Tak jest z obecnością Khaleefah, który umieszcza bay’ah na szyi każdego Muzułmanina niezależnie od tego czy Muzułmanin dał mu bay?ah osobiście lub nie.

    Ten hadith Proroka (Salallahu Alaihi Wasalaam) jest dowodem na to, że mianowanie Khaleefah jest obowiązkiem i nie jest dowodem na to, że dawanie bay’ah jest obowiązkowe. Jest tak dlatego, że Prorok (Salallahu Alaihi Wasalaam) upomniał Muzułmanina, który nie miał ba?yah na swojej szyi dopóki nie zmarł, a nie tego kto nie dał bay’ah. Hisham ibn ‘Urwa przekazał na podstawie autorytetu Abu Hurairah, że Prorok (Salallahu Alaihi Wasalaam) powiedział:

    Przywódcy będą władać tobą po mnie, gdzie bogobojny (jeden) będzie władać tobą swoją bogobojnością (pobożnością) i bezbożny (jeden) swoją bezbożnością a zatem słuchaj ich i bądź im posłuszny we wszystkim, co odpowiada prawdzie. Jeżeli będą postępować słusznie (sprawiedliwie) jest to na twoją korzyść i jeżeli będą postępować niesłusznie (niesprawiedliwe) będzie to na twoją korzyść a i im to będzie policzone.

    Muslim przekazał na podstawie autorytetu al-A’araj, na podstawie autorytetu Abu Hurairah, że Prorok (Salallahu Alaihi Wasalaam) powiedział: 
    Ujrzyjcie, Imam jest jako junna (tarcza) , za której ludzie walczą i którą ochraniają samych siebie.

    Muslim przekazał na autorytecie Abu Hazima, który powiedział:
    Towarzyszyłem Abu Hurairah przez pięć lat i słyszałem go mówiącego o tym co powiedział Prorok: “Prorocy władali dziećmi Izraela, kiedykolwiek Prorok umierał inny Prorok następował po nim ale nie będzie Proroka po mnie. Będą Khulafa’a (liczba mnoga od Khaleefa) i będzie ich dużo. Oni zapytali: Co wtedy nam nakazujesz? On powiedział: “Dokonajcie bay’ah dla jednego po drugim i dawajcie im ich należność. Z pewnością Allah spyta się ich o to co im powierzył.
    Ibn ‘Abbas przekazał, że Prorok (Salallahu Alaihi Wasalaam) powiedział:
    Ktokolwiek widzi w swoim amirze coś co wywołuje w nim niezadowolenie niech pozostanie cierpliwy, ten kto rozstaje się (oddziela się) od sultan (Władzy Muzułmańskiej) nawet jedynie shibr (na długość ręki) i następnie umiera, umiera śmiercią jahilliyah.

    W tych hadithach , Prorok (Salallahu Alaihi Wasalaam) powiadamia nas, że przywódcy będą kierować sprawami Muzułmanów i te hadithy, zawierają opis Khaleefa jako tarczy (w znaczeniu ochrony). Opis Imama jako tarczy naucza nas o korzyściach istnienia Imama i jest nakazem do działania, jeżeli to co zostało przekazane przez Allaha (Subhaanahu Wa Ta’Ala) i Proroka (Salallahu Alaihi Wasalaam) zawiera upomnienie wtedy jest to zakaz i jeżeli to co zostało przekazane przez Allaha (Subhaanahu Wa Ta’Ala) i Proroka (Salallahu Alaihi Wasalaam) zawiera pochwałę wtedy jest to nakaz do działania. Jeżeli nakazane działanie jest niezbędne do uprawomocnienia hukm shara’i (Boskiego prawa) lub przez jego zaniedbanie hukm shara’i będzie zaniedbane wtedy ten nakaz jest dziazem (stanowczy).

    W tych ahadithach znajduje się również informacja o tym, że ci którzy kierują sprawami Muzułmanów to Khulafa’a (liczba mnoga od Khaleef), co wykazuje obowiązek ich mianowania. Zawierają one również zakaz dla Muzułmanów oddzielania się od władzy i wykazują obowiązek na Muzułmanach mianowania władzy na nich samych. 

    Ponadto Prorok (Salallahu Alaihi Wasalaam) nakazał Muzułmanom aby byli posłuszni Khaleefah i walczyli z tymi, którzy podważają jego władzę jako Khaleefah, która wykazuje nakaz mianowania Khaleefah i ochrony jego Khilafa walcząc przeciwko komukolwiek kto jest w nim w sporze. Muslim przekazał, że Prorok (Salallahu Alaihi Wasalaam) powiedział:

    Ten kto daja baya’a Imamowi i daje mu owoc swojego serca ma być mu połuszny tak długo jak może i jeżeli inna osoba przyjdzie się z nim spierać (z jego autorytetem, władzą) musisz uderzyć szyję tej osoby
    Tak więc nakaz posłuszeństwa Imamowi to nakaz ustanowienia go i nakaz walczenia z tymi, którzy są w nim w sporze jest dowodem na to, że ten nakaz jest jazem (stanowczy) w utrzymaniu obecności jednego Khaleefah. 

    10. Jaki jest dowód z Ijma’a Sahabah (zgodność opinii towarzyszy)?

    W Ijmie Sahabah wszyscy byli zgodni co do tego, że jest obowiązkowe ustanowienie następcy albo Khaleefah Prorokowi (Salallahu Alaihi Wasalaam) po jego śmierci i zgodzili się na mianowanie następcy w osobie Abu Bakra, następnie ‘Umara, następnie ‘Uthmana, po śmierci każdego z nich. 

    Ijma Sahabah odnośnie ustanowienia Khaleefah przejawiała się stanowczo kiedy zwlekali z pogrzebem Proroka (Salallahu Alaihi Wasalaam) po jego śmierci podczas gdy zajmowali się mianowaniem jego następcy, pomimo faktu, że pogrzeb zmarłej osoby jest fard (obowiązek) i jest to haram dla tych, którzy powinni przygotowywać jego pogrzeb zajmowanie się czymś innym dopóki go nie zakonczą.
    Sahabah mieli obowiązek zająć się przygotowywaniem pogrzebu Proroka (Salallahu Alaihi Wasalaam), zamiast tego niektórzy z nich zajęli się mianowaniem Khaleefah niż przygotowywaniem pogrzebu. Zwlekali z pogrzebem przez dwie noce pomimo tego, że pochowanie Proroka (Salallahu Alaihi Wasalaam) było też jednym z najważniejszych obowiązków. Ijmą było zajmowanie się mianowaniem Khaleefah a nie pochowanie zmarłego. To nie mogło mieć miejsca chyba że mianowanie Khaleefah jest większym obowiązkiem niż pochowanie zmarłego. 

    Ponadto wszyscy Sahabah byli zgodni co do samego obowiązku - mianowania Khaleefah, chociaż nie zgodzili się na osobę, która miała zostać wybrana na Khaleefah, nigdy nie sprzeciwili się mianowaniu Khaleefa ani wtedy, kiedy Prorok (Salallahu Alaihi Wasalaam) umarł ani wtedy, kiedy jakikolwiek z Khulafa?a ar-Rashidun umarł. Dlatego Ijma’a Sahabah jest jasnym i pewnym dowodem na to, że mianowanie Khaleefah jest obowiązkowe. 

    11. Czy uprawomocnie praw Shari’ah we wszystkich aspektach życia jest obowiązkowe?

    Uprawomocnienie praw Shari’ah we wszystkich aspektach życia jest obowiązkowe dla Muzułmanów na podstawie stanowczych i bezdyskusyjnych dowodów. Ten obowiązek nie może być spełniony, chyba że jest władca, który ma władzę. Znana prawna zasada muzułmańska stwierdza:

    co jest niezbędne do spełnienia wajib (obowiązku) jest same w sobie wajib (obowiązkiem)

    Tak więc ustanowienie Khaleefah jest również obowiązkowe (postępując) według tej zasady. 

    Ponadto Allah (Subhaanahu Wa Ta?Ala) nakazał Prorokowi (Salallahu Alaihi Wasalaam) aby władał Muzułmanami tym co mu Objawił (Subhaanahu Wa Ta’Ala) i nakaz Allaha, (Subhaanahu Wa Ta’Ala) utrzymany był w stanowczym tonie (jazem). Allah (Subhaanahu Wa Ta?Ala) przemówił do Proroka (Salallahu Alaihi Wasalaam): 

    I Władaj pomiędzy nimi tym co objawił tobie Allah i nie podążaj za ich namiętnościami odstępując od prawdy, którą otrzymałeś
    [TZQ 5:48]

    I władaj pomiędzy nimi tym co objawił tobie Allah I nie podążaj za ich namiętnościami I strzeż się aby nie zwiedli ciebie od czegokolwiek co objawił tobie Allah.
    [TZQ 5:49]

    Mowa Allaha (Subhaanahu Wa Ta’Ala) do Proroka (Salallahu Alaihi Wasalaam)
    jest mową do jego Ummah, chyba że jest dowód, który ogranicza mowę tylko do niego (jest to znana prawna zasada muzułmańska) W tym przypadku nie ma takiego dowodu, dlatego wyżej wspomniane wersety nakazują wszystkim Muzułmanom ustanowienie władzy. Ustanowienie Khaleefa nie oznacza nic innego niż ustanowienie prawa i władzy. Z drugiej strony Allah (Subhaanahu Wa Ta’Ala) uczynił obowiązkowym dla Muzułmanów posłuszeństwo tym we władzy, władcy , który wykazuje, że istnienie władcy jest obowiązkowe na Muzułmanach. 

    O wy, którzy wierzycie bądzcie posłuszni Allahowi I bądzcie posłuszni Wysłannikowi I tym, którzy są we władzy.
    [TZQ 4:59]

    Allah (Subhaanahu Wa Ta’Ala) nie nakazuje lojalności, posłuszeństwa względem tych, którzy nie istnieją. To wykazuje, że istnienie władcy jest obowiązkowe. Kiedy Allah (Subhaanahu Wa Ta?Ala nakazuje lojalność, posłuszeństwo tym we władzy jest to nakaz do ich ustanowienia. Uprawomocnienie Shari’ah zależy od istnienia władcy, więc ustanowienie władcy staje się obowiązkowe tak jak jego brak staje się grzechem zaniedbania Shari’ah. 

    Dlatego też jest jasne z tych dowodów, że ustanowienie prawa i władzy między Muzułmanami jest fard (obowiązkiem) i jest również jasne, że mianowanie Khaleefah, który przejmuje odpowiedzialność za prawo i władzę jest obowiązkowe dla Muzułmanów w celu uprawomocnienia praw Shari?ah; a nie jedynie ze względu na prawo i władzę. Zastanów się nad tym co powiedział Prorok (Salallahu Alaihi Wasalaam):

    Najlepsi z waszych Imamów (przywódców) są ci, których kochacie i oni kochają was, którzy modlą się za was i wy modlicie się za nich; i najgorsi z waszych Imamów są ci, których nienawidzicie i oni was nienawidzą i wy przeklinacie ich i oni przeklinają was.? Wysłannik Allaha (Salallahu Alaihi Wasalaam) został zapytany: “Czy nie wypowiemy im wojny (stawimy im czoło mieczami)” On powiedział: “Nie, tak długo jak oni ustanowią salah (w znaczeniu Islamu) pomiędzy wami.”

    Ten hadith jest jasny kiedy mówi o dobrych i złych przywódcach i jest jasny kiedy mówi o zakazie występowania przeciwko ich władzy tak długo jak ustanawiają oni modlitwę, która w tym kontekście wskazuje na przestrzeganie Islamu i ustanawianie jego panowania. 

    Obowiązek Muzułmanów do mianowania Khaleefah, który ustanawia prawa Islamu i przenosi jego posłanie jest kwestią bezdyskusyjną i pewną na podstawie sahih (prawidłowych) tekstów Shari?ah. Ponadto jest to obowiązkiem dlatego, że Allah (Subhaanahu Wa Ta’Ala) uczynił fard na Muzułmanach ustanowienie władzy Islamu i ochrony honoru Muzułmanów. Niemniej jednak ten obowiązek obejmuje wszystkich tak więc jeżeli pewni ludzie Ummah go spełnią fard jest spełniony i w ten sposób odpowiedzialność spada na resztę Ummah. I jeżeli część Ummah nie była zdolna do spełnienia fard jednak podjęła się działań na rzecz jego ustanowienia wtedy odpowiedzialność pozostaje na wszystkich Muzułmanach i fard pozostaje na każdym Muzułmaninie tak długo jak Muzułmanie pozostają bez Khaleefah. 

    Część dalsza nastąpi

    Wyślij znajomym