Pokrewne Tematy
Słowniczek terminów związanych z Qur'anem
Wtorek, Październik 23, 2007
Nazwy sur:
Należy zaznaczyć, że niektóre sury mają więcej niż jedną nazwę:
1. At-Taubah: nazywana również “Bara’ah”
2. Al-Isra’: nazywana również “Bani Isra’il”
3. Fatir: nazywana również “Al-Mala’ikah”
4. Ghafir: nazywana również “Al-Mu’min”
5. Fussilat: nazywana również “Ha Mim As-Sadżdah”
6. Al-Insan: nazywana również “Ad-Dahr”
Al-Dżuz’ (Część; l.mn adżza):
Qur’an dzieli się na trzydzieści (prawie równych sobie) części - dżuz’; taki podział jest niezwykle przydatny, pomocny przy recytacji Qur’anu w czasie ramadanu (w modlitwie tarałih);
każdy dżuz;, zaś, dzieli się na dwie części (ahzab; l.poj. hizb)
każda hizb, zaś, dzieli się na cztery ćwiartki
Uwaga: najbardziej znanym dżuz Qur’anu jest dżuz’ amma’ (30 dżuz Qur’anu: od 78 do 114 sury; składa się on z najkrótszych sur Qur’anu)
Początek każdego z trzydziestu dżuz’ (co oznacza w języku polskim):
1. Al-Fatiha
2. Głupcy spośród ludzi (politeistów, hipokrytów i Żydów) będą mówili:
Co odwróciło ich (tj. muzułmanów) od kierunku (qiblah w kierunku Jerozolimy) “ ,
którego oni się trzymali?”
[TZQ 2:142]
3. Oto tacy są posłańcy!
Wywyższyliśmy jednych z nich ponad drugich.
[TZQ 2:253]
4. Wszelkie jedzenie było dozwolone
synom Izraela
z wyjątkiem tego, co Izrael sobie zakazał,
zanim została zesłana Tora (Taurât).
[TZQ 3:93]
Według niektórych uczonych, ta część rozpoczyna się od poprzedniego wersetu:
... Nigdy nie osiągniecie prawdziwej pobożności (Al-Birr; mowa tu jest o nagrodzie – Raju),
dopóki nie będziecie rozdawać (dla sprawy Boga)
z tego, co kochacie.
[TZQ 3:92]
5. ...a także (zakazane są) kobiety zamężne
oprócz tych, którymi zawładnęły wasze prawice.
[TZQ 4:24]
6. Bogu nie podoba się rozgłaszanie złych słów,
chyba że ktoś doznał niesprawiedliwości.
[TZQ 4:148]
7. Ty z pewnością się przekonasz,
że ludzie najbardziej zawzięci
w swojej wrogości
wobec tych, którzy uwierzyli
- to żydzi i al-muszrikun (politeiści).
[TZQ 5:82]
Według niektórych uczonych, ta część rozpoczyna się od wersetu:
Kiedy oni (ci, którzy nazywają się chrześcijanami) słuchają
tego, co zostało zesłane Posłańcowi (Muhammadowi),
widzisz,
jak ich oczy przepełniają się łzami
z powodu prawdy, którą poznali.
[TZQ 5:83]
8. A gdybyśmy nawet zesłali do nich aniołów
i gdyby przemówili do nich umarli…
[TZQ 6:111]
9. Powiedziała starszyzna z jego ludu
- ci, którzy wbili się w dumę (aroganccy)
[TZQ 7:88]
10. I wiedzcie,
iż cokolwiek weźmiecie w postaci łupów (wojennych)...
[TZQ 8:41]
11. Droga (w znaczeniu wina) jest tylko przeciwko tym,
którzy proszą cię o pozwolenie,
chociaż są bogaci.
[TZQ 9:93]
Według niektórych uczonych, ta część rozpoczyna się od wersetu:
Oni się będą usprawiedliwiać przed wami (czyli muzułmanami),
kiedy do nich powrócicie.
[TZQ 9:94]
12. I nie ma ani jednego stworzenia (zwierzęcia) na ziemi,
którego zaopatrzenie nie przypadałoby Bogu.
On zna jego miejsce przebywania
i jego miejsce odpoczynku (macica, grób).
[TZQ 11:6]
13. Ja wcale się nie uniewinniam,
człowiek bowiem (sam się) pobudza do złego,
jeśli tylko nie zmiłuje się mój Pan…
[TZQ 12:53]
14. Alif. Lam. Ra.
To są znaki Księgi
i Qur’anu jasnego!
[TZQ 15:1]
Według niektórych uczonych, ta część rozpoczyna się od wersetu:
Być może, ci, którzy nie uwierzyli,
chcieliby być muzułmanami (tymi, którzy poddali się woli Boga)?!
[TZQ 15:2]
15. Chwała Temu,
który przeniósł Swojego poddanego nocą
z Meczetu al-Haram do meczetu al-Aqsa (dalekiego; w Jerozolimie).
[TZQ 17:1]
16. On (Chidr) rzekł:
“Czyż nie powiedziałem ci,
że nie potrafisz być cierpliwym przy mnie?”
[TZQ 18:75]
17. Zbliża się do ludzi rozrachunek,
lecz oni beztrosko się odwracają.
[TZQ 21:1]
18. Szczęśliwi są wierzący…
[TZQ 21:1]
19. Ci, którzy się nie spodziewają Naszego spotkania (zaprzeczają istnieniu dnia zmartwychwstania i życia po śmierci),
mówią:
“Dlaczego nie zostali zesłani do nas aniołowie
albo dlaczego nie widzimy naszego Pana?”
[TZQ 25:21]
20. Jedyną odpowiedzią jego ludu
były słowa:
“Wypędźcie rodzinę Lota z waszego miasta!
To są przecież ludzie,
którzy się uważają za czystych!”
[TZQ 27:56]
Według niektórych uczonych, ta część rozpoczyna się od wersetu:
On jest Tym, który stworzył niebiosa i ziemię...
[TZQ 27:60]
21. I nie spierajcie się z ludem Księgi (żydami i chrześcijanami)
inaczej, jak w sposób uprzejmy…
[TZQ 29:46]
Według niektórych uczonych, ta część rozpoczyna się od poprzedniego wersetu:
Recytuj (Muhammadzie) to, co ci zostało objawione z Księgi
i odprawiaj modlitwę (Iqamât-as-Salât)!
[TZQ 29:45]
22. A która z was jest poddana Bogu
i Jego Posłańcowi
oraz czyni dobro (dobre dzieła)
- to My ją nagrodzimy dwa razy
[TZQ 33:31]
23. I po nim nie posłaliśmy już przeciw jego ludowi
żadnego wojska z niebios
ani nie mamy zamiaru posyłać.
[TZQ 36:28]
Według niektórych uczonych, ta część rozpoczyna się od poprzedniego wersetu:
Dlaczego nie miałbym czcić Tego (wyłącznie Boga),
który mnie stworzył
i do którego zostaniecie sprowadzeni?
[TZQ 36:22]
24. A kto jest bardziej niesprawiedliwy
aniżeli ten, kto wymyśla kłamstwo
przeciwko Bogu
i uważa za kłamstwo prawdę (ten Qur’an);
kiedy do niego przychodzi?
[TZQ 39:32]
25. Do Niego (wyłącznie) sprowadza się wiedza o Godzinie.
[TZQ 41:47]
26. Ha. Mim.
Objawienie Księgi (Qur’anu) pochodzi od Boga,
Potężnego, Mądrego!
[TZQ 46:1-2]
27. Ibrâhîm (Abraham) powiedział:
“Jaka jest wasza sprawa (w jakim celu przybyliście),
o wysłannicy?”
[TZQ 51:31]
28. Bóg usłyszał słowa tej (Chaulah bint Tha‘labah),
która dyskutowała z tobą (O Muhammadzie!)
w sprawie swego męża (Ausa bin As-Sâmita)...
[TZQ 58:1]
29. Błogosławiony niech będzie
Ten, w którego ręku jest panowanie, władztwo
- On jest nad każdą rzeczą wszechwładny!
[TZQ 67:1]
30. O co oni wzajemnie się pytają?
[TZQ 78:1]
Uwaga: TZQ oznacza: tłumaczenie znaczenia Qur’anu
Tadżłid (prawidłowa recytacja Qur’anu):
http://www.islam-in-poland.org/index.php/weblog/more/tadid_prawidlowa_recytacja_quranu/
Al-Mu’ałładhatajn:
http://www.islam-in-poland.org/index.php/weblog/more/al_muaadhitajn1/
Ogólnie o sposobach recytacji:
Istnieje dziesięć sposobów recytacji (qir’at);
Poniżej znajduje się lista uczonych (imamów stojących na czele szkół recytacji) i po dwóch przekazicieli, którzy przekazali od nich sposób recytacji:
1. Nafi‘ul-Madani; jego przekaziciele to: Qalun i Łarsz.
2. Ibn Kathir Al-Makki; jego przekaziciele to: Al-Bazi i Qunbul.
3. Abu ‘Amr Al-Basri; jego przekaziciele to: Hafs Ad-Dûrijj i As-Susi.
4. Ibn ‘Amir Asz-Szami; jego przekaziciele to: Hisham i Ibn Dhakłan.
5. ‘Asim Al-Kufi; jego przekaziciele to: Szu‘bah i Hafs.
6. Hamzah Al-Kufi; jego przekaziciele to: Chalaf i Challad.
7. Al-Kisa’i Al-Kufi; jego przekaziciele to: Abul-Harith i Hafs Ad-Dûrijj.
8. Abu Dża‘far Al-Madani; jego przekaziciele to: Ibn Łardan i Ibn Dżimaz.
9. Ja‘qub Al-Hadrami; jego przekaziciele to: Rułajs i Ruh.
10. Chalaf Al-‘Aszir; jego przekaziciele to: Ishaq i Idris.
Uwaga: qir’at (recytacja, sposoby recytacji) zostały przekazane [stąd mamy riłaja (od rała - przekazywać)].
Kiedy mówi się, zatem, np. o riłaja Łarsz i Hafs, wówczas nie oznacza to: sposób recytacji, ale jedynie jego przekaz.
Każda riłaja, zatem, swój początek ma u każdego z imamów stojących na czele szkoły recytacji z drugiego lub trzeciego wieku hidżry; oni, zaś, nie stworzyli swojego sposobu recytacji ale jedynie przekazali je od Sahaba (towarzyszy Proroka).
Sposoby recytacji (qir’at) dzielą się na siedem mutałatir i trzy maszhur:
Mutałatir: przekaz, który zawiera tak wielu przekazicieli, że można z całą
pewnością wykluczyć prawdopodobieństwo wystąpienia błędu; panuje co do tego zgodność, jednomyślność:
Nafi’ (zm. 169/785)
Ibn Kathir (zm. 120/737)
Abu ‘Amr ibn al-’Ala’ (zm. 154/762)
Ibn ‘Amir (zm. 154/762)
‘Asim (zm. 127/744)
Hamza (zm. 156/772)
al-Kisa’i (zm. 189/904)
Maszhur: przekaz, który zawiera wielu przekazicieli; również wyklucza się tu prawdopodobieństwo wystąpienia błędu:
Abu Dża’far (zm. 130/747)
Ja’qub (zm. 205/820)
Chalaf (zm. 229/843)
Uwaga: inny zapis tego, co widnieje już u góry (imamowie stojący na czele szkół recytacji)
Sposoby recytacji różnią się nieco od siebie.
Sposoby recytacji podzielono również ze względu na miejsca, określone regiony, w których ich używano lub nadal się je używa;
np. w dwusetnym roku hidżry Basra recytowała qira’a Abu ‘Amra i Ja’quba;
Kufa używała Hamzy i ‘Asima
Syria używała Ibn ‘Amira
Mekka używała Ibn Kathira
Medyna używała Nafi’iego
Egipt, który był domem Łarsza, używał Łarsza (do okresu, w którym zajęli go Osmanie; wówczas popularny stał się Hafs)
[Hafs to qir’a ‘Asima, która była używana w Kufie, a Łarsz, zaś, to riłaja qir’a Nafi’iego]
Obecnie najbardziej popularne są dwa sposoby recytacji, mianowicie qir’a Asima - riłaja Hafs i qir’a Nafi - riłaja Łarsz. W Afryce używa się qira’a Abu ‘Amira - riłaja ad-Duri.
Al-Manzil (l.mn. manazil):
na Półwyspie Indyjskim Qur’an dzieli się na siedem części (o równej długości); dzięki temu można skończyć recytować go w ciągu tygodnia (siedmiu dni); każda część Qur’anu nazywana jest manzil
Siedem części (manzil):
1. Początek sury Al-Fatihah
2. Początek sury Al-Ma’idah
3. Początek sury Yunus
4. Początek sury Al-Israâ’
5. Początek sury Asz-Szu‘arâ’
6. Początek sury As-Saffât
7. Początek sury Qâf
Ar-Rukû‘:
na Półwyspie Indyjskim mushafy sur Qur’anu dzieli się na części zwane “Ruku‘ât”. Rukû‘ to liczba wersetów zalecanych do recytacji w każdym Rak‘ah modlitwy. Symbol Rukû‘ to litera ‘Ajn umieszczona na prawym lub lewym marginesie mushafu.
Siedem długich sur:
Al-Baqarah,
Al-‘Imran,
An-Nisâ’,
Al-Ma’idah,
Al-An‘âm,
Al-A‘râf,
siódma, natomiast, to, albo (razem) Al-Anfâl i At-Taubah, albo Yunus
Al-Mufassal:
według poprawnej opinii, Al-Mufassal to część Qur’anu, która zaczyna się od sury Qâf, a kończy się na surze An-Nâs;
Al-Mufassal dzieli się na trzy części:
długie sury Al-Mufassal: zaczyna się od sury Qâf , a kończy się na surze Al-Mursalât
średniej wielkości sury Al-Mufassal: zaczyna się od sury An-Naba’, a kończy się na surze Al-Lajl
krótkie sury Al-Mufassal: zaczyna się od sury Ad-Duha, a kończy się na surze An-Nas.
Sadżdat – al-tilaałah (skłon recytacji)
Ibn ‘Umar powiedział:
Prorok (salla allahu `alejhi ła sallam) recytował Qur’an i kiedy recytował surę (która zawierała skłon), wówczas mówił takbiir, wykonywał skłon i my go wykonywaliśmy (za nim)...
[Muslim]
Istnieje piętnaście (ich ilość jest przedmiotem kontrowersji - o czym poniżej!) miejsc (momentów) w Qur’anie, w (czasie) których należy wykonać (jest sunna) sadżdat – al-tilaałah (skłon recytacji;
Uwaga: nie mówi się po nich salaam [niektórzy uczeni (mniejszość) są zdania, że należy być w stanie tahaarah, recytować al-taszahhud i czynić salaam - jak w modlitwie; nie ma jednak na to żadnego dowodu];
powinno się natomiast mówić takbiir (jeden poza modlitwą i dwa w czasie modlitwy - ten drugi, kiedy się wstaje), kiedy wykonuje się skłon, nie podnosząc rąk - poparte jest to dowodem (hadisem) Ibn ‘Umara;
obowiązkiem jest powiedzenie (w czasie skłonu): Subhana rabijj al-A’laa (co jest również obowiązkiem w czasie modlitwy); inne (nadobowiązkowe) dua’a lub dhikr są mustahab
skłony recytacji zaznaczone są specjalnym symbolem w egzemplarzach (mushaf) Qur’anu ۩
sadżdat – al-tilaałah to jeden skłon
Zostało przekazane od ‘Amra ibn al-‘Aasa, że Wysłannik Boga (salla allahu `alejhi ła sallam) wyrecytował mu piętnaście wersetów z Qur’anu, podczas których zalecane jest wykonanie skłonu (trzy znajdują się w al-Mufassal a dwa w surze al-Hadżdż).
[zostało to przekazane przez Abu Dałuuda, Ibn Maadżę, al-Hakima i al-Daaraqutniego; sklasyfikowane jako hasan przez al-Mundhiriego i al-Nałałiego]
[należy zaznaczyć, że ten hadis został również sklasyfikowany jako da’if (słaby); został jednakże zaakceptowany, ponieważ popierają go hadisy sahih i zgodność ummy; co się tyczy, zaś, drugiej sadżdah w surze Hadżdż, ona jest przedmiotem kontrowersji (nie ma na to poparcia w sunnie; al-Tahhaałi i Ibn Hazm są zdania, że nie należy go wykonywać); wiadomo jednak, że niektórzy sahaba wykonywali (drugi) sadżdat – al-tilaałah (skłon recytacji) w czasie, kiedy ją recytowali]
[Ibn Hazm napisał np., że wykonywanie drugiego sadżdah w surze Hadżdż popiera hadis (z isnaad sahih; mówi o tym, że ‘Umar ibn al-Chattab, córka Abd-Allaaha i Abu Darda’ wykonywali skłon w drugim wersecie w surze Hadżdż);
Ibn Hazm napisał, że uczeni zgodni są co do tego, ze należy wykonywać skłon recytacji w (pierwszych) dziesięciu momentach, miejscach recytacji;
Al-Tahhaałi również napisał o tej zgodności uczonych (zob. Szarh al-Ma’aani, 1/211)]
Reasumując, można powiedzieć, że zaakceptowano praktykę wykonywania tych piętnastu skłonów… a Bóg wie lepiej
Te piętnaście ajatów (wersetów), to (co oznacza w języku polskim):
1. Zaprawdę, ci, którzy są u twego Pana (anioły),
nie są tak pyszni (dumni), by Mu nie służyć;
oni Go wysławiają i wybijają Mu pokłony!
[TZQ 7:206]
2. Bogu (wyłącznie) wybijają pokłony
ci, którzy są w niebiosach i na ziemi,
posłusznie lub wbrew woli;
i nawet ich cienie, rano i wieczorem.
[TZQ 13:15]
3. Bogu wybija pokłony
to, co jest w niebiosach,
i to, co jest na ziemi:
wszelkie zwierzę, a także aniołowie,
którzy nie wbijają się w pychę (nie są dumni).
[TZQ 16:49]
4. powiedz:
“Wierzcie w niego (tj. w Qur’an)
albo też (w go) nie wierzcie!”
Ci, którym wcześniej została dana wiedza,
padają na twarze, wybijając pokłony,
kiedy jest im recytowany,
wybijając pokłony.
[TZQ 17:107]
5. Kiedy były im recytowane znaki (wersety) Miłosiernego,
oni padali na twarz,
wybijając pokłony i płacząc.
[TZQ 19:58]
6. Czy ty nie widzisz,
że Bogu wybijają pokłony
ci, którzy są w niebiosach,
i ci, którzy są na ziemi,
i słońce, i księżyc, i gwiazdy,
góry, drzewa i zwierzęta (al-dałaab),
i wielu spośród ludzi?
Ale dla wielu kara jest słuszna!
A kogo poniży Bóg,
ten nie będzie miał nikogo,
kto by mu przywrócił szacunek.
Zaprawdę,. Bóg czyni to, co chce!
[TZQ 22:18]
7. O wy, którzy wierzycie!
Skłaniajcie się i wybijajcie pokłony!
Czcijcie waszego Pana!
Czyńcie dobro!
Być może, będziecie szczęśliwi (odniesiecie sukces)!
[TZQ 22:77]
8. Kiedy im się powie:
“Wybijajcie pokłony Miłosiernemu!”,
oni mówią:
“Cóż to jest ten Miłosierny?
Czy my mamy wybijać pokłony
na twój rozkaz (Muhammadzie)?”
I to tylko powiększa ich niechęć.
[TZQ 25:60]
9. Nie oddają oni pokłonów Bogu,
który wyprowadza z ukrycia
to, co jest w niebiosach i na ziemi,
i który wie, co ukrywacie i co ujawniacie.
[TZQ 27:25]
10. Tylko ci wierzą w Nasze znaki,
którzy, kiedy są napominani przez nie,
padają na twarz, wybijając pokłony,
głoszą chwałę swego Pana
i nie wbijają się w pychę (nie są dumni).
[TZQ 32:15]
11. I domyślił się Dawid,
że wystawiliśmy go tylko na próbę.
Poprosił o przebaczenie swego Pana
i padł na twarz, wybijając pokłony,
i nawrócił się.
[TZQ 38:24]
12. Wśród Jego znaków są:
noc i dzień, słońce i księżyc.
Nie wybijajcie pokłonów
ani słońcu, ani księżycowi!
Wybijajcie pokłony przed Bogiem,
który je stworzył
- jeśli Jego czcicie!
[TZQ 41:37]
13. Przeto wybijajcie pokłony Bogu
i oddawajcie Mu cześć!
[TZQ 53:62]
14. I kiedy im recytują Qur’an,
oni nie wybijają pokłonów?
[TZQ 84:21]
15. ...Wybijaj pokłony i zbliż się!
[TZQ 96:19]
All rights not reserved. © X Copyright: W islamie nie ma "praw autorskich". Dozwolone jest korzystanie, kopiowanie i przekazywanie innym danych znajdujących się na portalu Islam w Polsce. Przekazywanie wiedzy z dziedziny islamu jest nawet obowiązkiem religijnym. Prosimy jednak o podanie adresu i nazwy portalu jako źródła.