Twój Email:
Nazwa użytkownika:
Do:
Tytuł:
Treść: Kalifowie obawiali się, że muzułmanie nie będą przestrzegać praw ahl al-dhimma. Dlatego też mieli w zwyczaju regularnie przeprowadzać kontrolę, jak wyglądała sytuacja podatkowa niemuzułmanów, żyjących pod panowaniem muzułmańskim. Al - Tabari, jako przykład postępowania kalifów względem ahl al-dhimma, przytacza w swojej historii mowę Umara (radi allahu anhu), kiedy przybyła do niego delegacja z państwa dhimma. Umar (radi allahu anhu) powiedział do nich: Czy muzułmanie źle was traktują lub nie przestrzegają waszych praw? Oni powiedzieli: Nigdy nie zaznaliśmy niczego innego, jak szacunku i dobrego traktowania.[1] Abu Hamza Kalifowie obawiali się, że muzułmanie nie będą przestrzegać praw ahl al-dhimma. Dlatego też mieli w zwyczaju regularnie przeprowadzać kontrolę, jak wyglądała sytuacja podatkowa niemuzułmanów, żyjących pod panowaniem muzułmańskim. Al - Tabari, jako przykład postępowania kalifów względem ahl al-dhimma, przytacza w swojej historii mowę Umara (radi allahu anhu), kiedy przybyła do niego delegacja ludzi dhimma. Umar (radi allahu anhu) powiedział do nich: Czy muzułmanie źle was traktują lub nie przestrzegają waszych praw? Oni powiedzieli: Nigdy nie zaznaliśmy niczego innego, jak szacunku i dobrego traktowania.[1] Kiedy dotarły do niego zebrane podatki, spytał się o źródło ich pochodzenia i powiedział, żeby nie była nim (tj. ich źródłem) krzywda i przymus. Zostało przekazane, że Umar (radi allahu anhu) otrzymał dużą kwotę pieniędzy i powiedział: Czy pochodzą one z Dżizji? Obawiam się, że zmusiliście ludzi do jej płacenia? Oni powiedzieli: Nie. Na Allaha! Wzięliśmy tylko tyle ile trzeba, nie pozostawiając (żadnej) urazy. Umar (radi allahu anhu) powiedział: Bez użycia chłosty i bata? Oni powiedzieli: Tak. On (radi allahu anhu) powiedział: Chwała Allahowi, Który Nie Dopuścił, aby coś takiego wydarzyło się za mojego panowania (dosłownie: że nie stało się z mojej ręki).[2] Kiedy był (radi allahu anhu) już bliski kresu swojego życia, nie zapominał stale przypominać o tym, że ahl al-dhimma należy się ochrona. Powiedział (radi allahu anhu): Niniejszym doradzam Kalifom, którzy po mnie nastąpią, być dobrym dla ludzi dhimma i dotrzymywać zawartej z nimi umowy i walczyć za nich i niczym ich nie obciążać.[3] Ali (radi allahu anhu) napisał do swoich poborców podatków: Kiedy już przybędziecie do nich, nigdy nie sprzedawajcie im ubrania, czy to w zimie czy w lecie. Nie sprzedawajcie im również żywności, ani zwierząt (używanych do pracy) i nigdy nie podnoście na żadnego z nich bicza, nawet jeden raz za jednego dirhama. Nigdy nie pozwólcie na to, żeby za jednego dirhama stawali oni na swoje nogi (prosząc o niego). Nigdy też nie sprzedawajcie im niczego, co pochodziłoby z (zebranych) podatków. Allah Nakazał nam pobierać od nich Dżizję z dobrocią i uprzejmością. Jeżeli będziecie mi nieposłuszni, dosięgnie was kara Allaha, a nie mnie. Jeżeli doniosą mi o tym (o takim postępowaniu), zostaniecie usunięci z urzędu.[4] Al - Łalid ibn Jazid wydalił chrześcijan z Cypru z obawy, że mogli oni pomóc Rzymianom, ale Jazid Al - Łalid pozwolił im powrócić (na Cypr). Ismail Ibn ‘Ajasz, kiedy odniósł się do tego, jak postąpił Al - Łalid ibn Jazid, powiedział: Muzułmanie uznali takie postępowanie za nie do przyjęcia, haniebne i prawnicy uważali tak samo. Kiedy Jazid Al - Łalid objął panowanie po swoim ojcu, przywrócił ich (chrześcijan Cyprowi). Muzułmanie zgodzili się na to i uznali, że to jest sprawiedliwe.[5] Kiedy Al - Łalid ibn Abd Al - Malik siłą przejął Kościół Jana (Chrzciciela), który był w posiadaniu chrześcijan i przyłączył go do meczetu, muzułmanie uznali, że było to nielegalne przywłaszczenie. Kiedy Umar Ibn Abdul - Aziz objął po nim władzę, chrześcijanie złożyli skargę (w tej sprawie). Napisał więc do swojego poborcy podatków, nakazując mu zwrócić chrześcijanom tą część, która została nielegalnie dołączona do meczetu (a znajdowała się wcześniej w ich posiadaniu).[6] Przypisy: [1] Tarih Al Tabari (Historia Tabariego) (503/2) [2] Al-Mughni (Wzbogacający) (290/9) Ahkam Ahl Al-Dhimma (o prawie ludzi Dhimma) (139/1) [3] Al-Buhari (1392) w (1356/3) [4] Podatki (9) [5] Futuh Al-Bildan (Opanowanie krajów) (156) [6] Futuh Al-Bildan (Opanowanie krajów)(132) http://www.islam-in-poland.org/index.php/1705/
Kalifowie obawiali się, że muzułmanie nie będą przestrzegać praw ahl al-dhimma. Dlatego też mieli w zwyczaju regularnie przeprowadzać kontrolę, jak wyglądała sytuacja podatkowa niemuzułmanów, żyjących pod panowaniem muzułmańskim. Al - Tabari, jako przykład postępowania kalifów względem ahl al-dhimma, przytacza w swojej historii mowę Umara (radi allahu anhu), kiedy przybyła do niego delegacja z państwa dhimma. Umar (radi allahu anhu) powiedział do nich:
Czy muzułmanie źle was traktują lub nie przestrzegają waszych praw? Oni powiedzieli: Nigdy nie zaznaliśmy niczego innego, jak szacunku i dobrego traktowania.[1]
Abu Hamza
Kalifowie obawiali się, że muzułmanie nie będą przestrzegać praw ahl al-dhimma. Dlatego też mieli w zwyczaju regularnie przeprowadzać kontrolę, jak wyglądała sytuacja podatkowa niemuzułmanów, żyjących pod panowaniem muzułmańskim. Al - Tabari, jako przykład postępowania kalifów względem ahl al-dhimma, przytacza w swojej historii mowę Umara (radi allahu anhu), kiedy przybyła do niego delegacja ludzi dhimma. Umar (radi allahu anhu) powiedział do nich:
Kiedy dotarły do niego zebrane podatki, spytał się o źródło ich pochodzenia i powiedział, żeby nie była nim (tj. ich źródłem) krzywda i przymus. Zostało przekazane, że Umar (radi allahu anhu) otrzymał dużą kwotę pieniędzy i powiedział:
Czy pochodzą one z Dżizji? Obawiam się, że zmusiliście ludzi do jej płacenia? Oni powiedzieli: Nie. Na Allaha! Wzięliśmy tylko tyle ile trzeba, nie pozostawiając (żadnej) urazy. Umar (radi allahu anhu) powiedział: Bez użycia chłosty i bata? Oni powiedzieli: Tak. On (radi allahu anhu) powiedział: Chwała Allahowi, Który Nie Dopuścił, aby coś takiego wydarzyło się za mojego panowania (dosłownie: że nie stało się z mojej ręki).[2]
Kiedy był (radi allahu anhu) już bliski kresu swojego życia, nie zapominał stale przypominać o tym, że ahl al-dhimma należy się ochrona. Powiedział (radi allahu anhu):
Niniejszym doradzam Kalifom, którzy po mnie nastąpią, być dobrym dla ludzi dhimma i dotrzymywać zawartej z nimi umowy i walczyć za nich i niczym ich nie obciążać.[3]
Ali (radi allahu anhu) napisał do swoich poborców podatków:
Kiedy już przybędziecie do nich, nigdy nie sprzedawajcie im ubrania, czy to w zimie czy w lecie. Nie sprzedawajcie im również żywności, ani zwierząt (używanych do pracy) i nigdy nie podnoście na żadnego z nich bicza, nawet jeden raz za jednego dirhama. Nigdy nie pozwólcie na to, żeby za jednego dirhama stawali oni na swoje nogi (prosząc o niego). Nigdy też nie sprzedawajcie im niczego, co pochodziłoby z (zebranych) podatków. Allah Nakazał nam pobierać od nich Dżizję z dobrocią i uprzejmością. Jeżeli będziecie mi nieposłuszni, dosięgnie was kara Allaha, a nie mnie. Jeżeli doniosą mi o tym (o takim postępowaniu), zostaniecie usunięci z urzędu.[4]
Al - Łalid ibn Jazid wydalił chrześcijan z Cypru z obawy, że mogli oni pomóc Rzymianom, ale Jazid Al - Łalid pozwolił im powrócić (na Cypr). Ismail Ibn ‘Ajasz, kiedy odniósł się do tego, jak postąpił Al - Łalid ibn Jazid, powiedział:
Muzułmanie uznali takie postępowanie za nie do przyjęcia, haniebne i prawnicy uważali tak samo. Kiedy Jazid Al - Łalid objął panowanie po swoim ojcu, przywrócił ich (chrześcijan Cyprowi). Muzułmanie zgodzili się na to i uznali, że to jest sprawiedliwe.[5]
Kiedy Al - Łalid ibn Abd Al - Malik siłą przejął Kościół Jana (Chrzciciela), który był w posiadaniu chrześcijan i przyłączył go do meczetu, muzułmanie uznali, że było to nielegalne przywłaszczenie. Kiedy Umar Ibn Abdul - Aziz objął po nim władzę, chrześcijanie złożyli skargę (w tej sprawie). Napisał więc do swojego poborcy podatków, nakazując mu zwrócić chrześcijanom tą część, która została nielegalnie dołączona do meczetu (a znajdowała się wcześniej w ich posiadaniu).[6]
Przypisy:
[1] Tarih Al Tabari (Historia Tabariego) (503/2)
[2] Al-Mughni (Wzbogacający) (290/9) Ahkam Ahl Al-Dhimma (o prawie ludzi Dhimma) (139/1)
[3] Al-Buhari (1392) w (1356/3)
[4] Podatki (9)
[5] Futuh Al-Bildan (Opanowanie krajów) (156)
[6] Futuh Al-Bildan (Opanowanie krajów)(132)