Twój Email:
Nazwa użytkownika:
Do:
Tytuł:
Treść: I’tikaaf powinno spędzić się w meczecie, w którym odprawia się modlitwę w zgromadzeniu. Jeżeli mu’takif (ten, kto dokonuje i’tikaaf) ma obowiązek uczestnictwa w dżumu’ah (i okres trwania jego i’tikaaf obejmuje piątek), wówczas lepiej jest dla niego, by pozostał w meczecie, w którym odprawia się modlitwę dżumu’ah. Post nie jest warunkiem i’tikaaf. Sunną jest, by mu’takif nie odwiedzał chorej osoby w czasie trwania swojego i’tikaaf, jak również nie przyjmował zaproszenia, uczestniczył w pogrzebie, udawał się do pracy poza meczetem itd. Warunki i’tikaaf I’tikaaf powinno spędzić się w meczecie, w którym odprawia się modlitwę w zgromadzeniu. Jeżeli mu’takif (ten, kto dokonuje i’tikaaf) ma obowiązek uczestnictwa w dżumu’ah (i okres trwania jego i’tikaaf obejmuje piątek), wówczas lepiej jest dla niego, by pozostał w meczecie, w którym odprawia się modlitwę dżumu’ah. Post nie jest warunkiem i’tikaaf. Sunną jest, by mu’takif nie odwiedzał chorej osoby w czasie trwania swojego i’tikaaf, jak również nie przyjmował zaproszenia, uczestniczył w pogrzebie, udawał się do pracy poza meczetem itd. Zostało przekazane przez ‘Ajszę, która powiedziała: Sunną dla mu’takifa jest nie odwiedzanie chorej osoby, nie uczestniczenie w pogrzebie, jak również nie dotykanie i nie odbywania stosunku seksualnego z kobietą (żoną; zo. al-Szałkaani, Najl al-Ałtaar) i nie wychodzenie z meczetu (chyba, że nie da się tego uniknąć). [Abu Dałud, 2473] Al-Buhari [2092] i Muslim [297] przekazali, że ‘Ajsza powiedziała: Wysłannik Boga (salla allahu `alejhi ła sallam) nie wchodził do domu (chyba, że musiał uczynić coś, dla czegoś, czego osoba potrzebuje) w czasie swojego i’tikaaf. Ibn Qudaama powiedział w al-Mughni [4/466]: Mowa tu jest o załatwianiu potrzeb fizjologicznych. (Należy zaznaczyć, że) jeżeli nie ma jedzenia i picia w meczecie i nie ma nikogo, kto by mógł to przynieść mu’takifowi, wówczas może on wyjść z meczetu i osobiście się po to udać (to nie unieważnia jego i’tikaaf; nie może jednak długo przebywać poza meczetem) Czas i’tikaaf Al-Nałałi powiedział w al-Madżmuu’ [6/501]: I’tikaaf jest sunna według uczonych. Nie jest obowiązkiem, chyba, że ktoś złożył przysięgę, że odprawi i’tikaaf. Jest zalecane (mustahab), by odprawić go w czasie ostatnich dziesięciu dni ramadanu. Powiedział również [6/514]: Najlepszy i’tikaaf to taki, któremu towarzyszy post; a najlepszy post to ramadan; a najlepszy czas (w ramadanie), to jego ostatnie dziesięć dni. Hadisy sahih o Proroku (salla allahu `alejhi ła sallam) i przekazy mówiące o Sahaba Prorok odprawiał i’tikaaf w czasie dziesięciu dni miesiąca szałłal. Niemniej jednak lepiej jest odprawiać go w miesiącu ramadan. Zostało przekazane przez Abu Hurajrę, że Wysłannik Boga (salla allahu `alejhi ła sallam) odprawiał i’tikaaf w czasie ostatnich dziesięciu dni ramadanu (każdego ramadanu), a w roku swojej śmierci odprawiał i’tikaaf przez dwadzieścia dni. [al-Buhari] Uczeni poróżnili się co do tego ile powinien trwać i’tikaaf. Większość z nich utrzymuje, że minimum to moment, chwila. Taki jest pogląd Abu Hanify i Ahmada. [zob. al-Durr al-Muchtaar, 1/445; al-Madżmuu’, 6/489; al-Insaaf, 7/566] Al-Nałałi powiedział w al-Madżmuu’, 6/514: Czas i’tikaaf, według większości uczonych, to chwila, moment, godzina… (może to trwać krótko i długo); odprawia się go w meczecie. Dowody: I’tikaaf po arabsku oznacza: pozostawanie i słowo to może implikować, zarówno pozostawanie przez krótki lub długi czas. Ibn Hazm dodał: jest to pozostawanie dla sprawy Boga, zbliżanie się do Niego; zarówno przez krotki, jak i długi czas, ponieważ Qur’an i Sunna tego (czasu trwania i’tikaaf) nie uściślają. [Al-Muhalla, 5/179] Ibn Abi Szajbah przekazał, że Ja’la ibn Umajja powiedział: Pozostanę w meczecie przez godzinę i pozostanę w nim wyłącznie po to, by odprawić i’tikaaf. Ibn Hazm zacytował to w al-Muhalla [5/179] jako dowód; natomiast al-Haafiz zacytował to w al-Fath; godzina nie oznacza tu godziny zegarowej, tylko pewien czas trwania. Niektórzy uczeni utrzymują, że minimum (czas trwania i’tikaaf) to jeden dzień. Zostało to przekazane przez Abu Hanifę i taki był pogląd niektórych z uczonych malikickich. Kiedy i’tikaaf (który jest sunna) staje się obowiązkiem? I’tikaaf jest obowiązkiem wtedy, kiedy się przysięgło, ze się go odprawi. Zostało przekazane, ze Prorok (salla allahu `alejhi ła sallam) powiedział: Ktokolwiek przysięga, ze będzie posłuszny Bogu, niech będzie Mu posłuszny; i ktokolwiek przysięga, ze będzie Mu nieposłuszny, niech będzie mu posłuszny. [al-Buhari, 6696] ‘Umar powiedział: O Wysłanniku Boga! W czasie dżahilijji przysięgłem, ze odprawię i’tikaaf przez jedna noc w al-Masdżid al-Haraam. On powiedział: Spełnił swoja przysięgę! [6697] [zob. również Ibn al-Mundhir, al-Idżmaa’, str. 53] Prorok (salla allahu `alejhi ła sallam) odprawiał i’tikaaf w czasie pierwszych dziesięciu dni ramadanu; natomiast w czasie środkowych dziesięciu dni szukał lajlat al-qadr. Następnie powiedziano mu, że ona wypada w czasie ostatnich dziesięciu dni, dlatego też (od tego momentu) odprawiał i’tikaaf w czasie ostatnich dziesięciu dni. Zdarzyło się również (za życia Proroka), że nie odprawiał i’tikaafu w czasie dziesięciu ostatnich dni; odprawiał go więc w czasie pierwszych dziesięciu dni miesiąca szałłal [to przekazał al-Buhari i Muslim] W roku swojej śmierci, zaś, odprawiał i’tikaaf przez dwadzieścia dni. [al-Buhari, 2040] Powiedziano, że odprawiał i’tikaaf przez dwadzieścia dni, ponieważ wiedział, że jego życie dobiega końca; chciał przez to pokazać, że należy czynić wiele dobrych dzieł, wykorzystać swoje życie w jak najlepszy sposób; Powiedziano również, że odprawiał i’tikaaf przez dwadzieścia dni, ponieważ w roku swojej śmierci dwa razy (a nie raz; jak to było w zwyczaju w ramadanie) powtarzał Qur’an z Dżibra’ilem (i’tikaaf zatem musiał trwać dłużej). Powiedziano również (co jest bardziej prawdopodobne), że odprawiał i’tikaaf przez dwadzieścia dni, ponieważ rok wcześniej (tj. rok przed rokiem swojej śmierci) podróżował. Wskazuje na to przekaz al-Nasaa’iego i Abu Dałuda [sklasyfikowany jako sahiih przez Ibn Hibbaana i innych) od Ubajja ibn Ka’ba, który powiedział: Prorok (salla allahu `alejhi ła sallam) odprawiał i’tikaaf w czasie dziesięciu ostatnich dni ramadanu, ale podróżował przez rok i nie odprawiał i’tikaafu; dlatego też odprawiał i’tikaaf przez dwadzieścia dni. [Fath al-Baari] Prorok (salla allahu `alejhi ła sallam) kazał, by rozstawiono mu (coś w rodzaju) namiotu w meczecie i pozostawał tam z dala od ludzi; zwracał się do Boga (chciał zbliżyć się do Niego). Pewnego razu odprawiał i’tikaaf w małym namiocie i nałożył na drzwi matę z trzciny. [Muslim, 1167] Większość uczonych jest zgodna co do tego, że w i’tikaaf, makruh jest to, co jest makruh w meczecie. W i’tikaaf można myć się, perfumować (mężczyźni), czesać włosy. Prorok (salla allahu `alejhi ła sallam) wychylał głowę z meczetu (w dom ‘Ajszy, kiedy ta miała miesiączkę), a ‘Ajsza myła ją i czesała mu włosy. [Al-Buhari, 2028 i Muslim, 297] Niektóre żony odwiedzały Proroka, kiedy ten był w stanie i’tikaaf. Kiedy żona wstawała, by opuścić meczet i udać się do domu, on ją odprowadzał (była noc). Zostało przekazane przez Safijję (żonę Proroka), że przyszła do Wysłannika Boga (salla allahu `alejhi ła sallam) i odwiedziła go, kiedy był w stanie i’tikaaf w meczecie (w czasie ostatnich dziesięciu dni ramadanu). Rozmawiała z nim przez chwilę, następnie wstała i wyszła. Prorok wstał i odprowadził ja do domu. [al-Buhaari, 2035; Muslim, 2175] Kiedy wejść w stan i’tikaaf? Al-Nałałi powiedział w al-Madżmuu [6/323]: Al-Szaafa’i i jego towarzysze powiedzieli: Jeżeli ktoś chce podążyć za przykładem Proroka w odprawianiu i’tikaaf (w czasie ostatnich dziesięciu nocy ramadanu), niech wejdzie do meczetu, zanim słonce zajdzie w noc dwudziestego pierwszego (tak, że nie przegapi tego momentu) i niech wyjdzie z meczetu, po tym, jak słonce zajdzie w noc eid; niezależnie od tego, czy miesiąc trwa dwadzieścia dziewięć dni czy trzydzieści. Lepiej jest dla niego, jeżeli w czasie nocy eid pozostanie w meczecie, tak, że odprawi tam modlitwę eid; lub wyjdzie, uda się na miejsce modlitwy eid, jeżeli tam odprawia się modlitwę się eid. Jeżeli zamierza udać się (bezpośrednio) z i’tikaaf na modlitwę eid, wówczas jest mustahab (zalecane) dla niego, by uczynił ghusl i odświeżył się (wyglądał dobrze), zanim wyjdzie (to jest przecież sunna w eid). http://www.islam-in-poland.org/index.php/13133/
I’tikaaf powinno spędzić się w meczecie, w którym odprawia się modlitwę w zgromadzeniu. Jeżeli mu’takif (ten, kto dokonuje i’tikaaf) ma obowiązek uczestnictwa w dżumu’ah (i okres trwania jego i’tikaaf obejmuje piątek), wówczas lepiej jest dla niego, by pozostał w meczecie, w którym odprawia się modlitwę dżumu’ah.
Post nie jest warunkiem i’tikaaf.
Sunną jest, by mu’takif nie odwiedzał chorej osoby w czasie trwania swojego i’tikaaf, jak również nie przyjmował zaproszenia, uczestniczył w pogrzebie, udawał się do pracy poza meczetem itd.
Warunki i’tikaaf
Zostało przekazane przez ‘Ajszę, która powiedziała:
Sunną dla mu’takifa jest nie odwiedzanie chorej osoby, nie uczestniczenie w pogrzebie, jak również nie dotykanie i nie odbywania stosunku seksualnego z kobietą (żoną; zo. al-Szałkaani, Najl al-Ałtaar) i nie wychodzenie z meczetu (chyba, że nie da się tego uniknąć).
[Abu Dałud, 2473]
Al-Buhari [2092] i Muslim [297] przekazali, że ‘Ajsza powiedziała:
Wysłannik Boga (salla allahu `alejhi ła sallam) nie wchodził do domu (chyba, że musiał uczynić coś, dla czegoś, czego osoba potrzebuje) w czasie swojego i’tikaaf.
Ibn Qudaama powiedział w al-Mughni [4/466]:
Mowa tu jest o załatwianiu potrzeb fizjologicznych.
(Należy zaznaczyć, że) jeżeli nie ma jedzenia i picia w meczecie i nie ma nikogo, kto by mógł to przynieść mu’takifowi, wówczas może on wyjść z meczetu i osobiście się po to udać (to nie unieważnia jego i’tikaaf; nie może jednak długo przebywać poza meczetem)
Czas i’tikaaf
Al-Nałałi powiedział w al-Madżmuu’ [6/501]:
I’tikaaf jest sunna według uczonych. Nie jest obowiązkiem, chyba, że ktoś złożył przysięgę, że odprawi i’tikaaf. Jest zalecane (mustahab), by odprawić go w czasie ostatnich dziesięciu dni ramadanu.
Powiedział również [6/514]:
Najlepszy i’tikaaf to taki, któremu towarzyszy post; a najlepszy post to ramadan; a najlepszy czas (w ramadanie), to jego ostatnie dziesięć dni.
Hadisy sahih o Proroku (salla allahu `alejhi ła sallam) i przekazy mówiące o Sahaba
Prorok odprawiał i’tikaaf w czasie dziesięciu dni miesiąca szałłal.
Niemniej jednak lepiej jest odprawiać go w miesiącu ramadan.
Zostało przekazane przez Abu Hurajrę, że Wysłannik Boga (salla allahu `alejhi ła sallam) odprawiał i’tikaaf w czasie ostatnich dziesięciu dni ramadanu (każdego ramadanu), a w roku swojej śmierci odprawiał i’tikaaf przez dwadzieścia dni.
[al-Buhari]
Uczeni poróżnili się co do tego ile powinien trwać i’tikaaf.
Większość z nich utrzymuje, że minimum to moment, chwila. Taki jest pogląd Abu Hanify i Ahmada.
[zob. al-Durr al-Muchtaar, 1/445; al-Madżmuu’, 6/489; al-Insaaf, 7/566]
Al-Nałałi powiedział w al-Madżmuu’, 6/514:
Czas i’tikaaf, według większości uczonych, to chwila, moment, godzina… (może to trwać krótko i długo); odprawia się go w meczecie.
Dowody:
I’tikaaf po arabsku oznacza: pozostawanie i słowo to może implikować, zarówno pozostawanie przez krótki lub długi czas.
Ibn Hazm dodał:
jest to pozostawanie dla sprawy Boga, zbliżanie się do Niego; zarówno przez krotki, jak i długi czas, ponieważ Qur’an i Sunna tego (czasu trwania i’tikaaf) nie uściślają.
[Al-Muhalla, 5/179]
Ibn Abi Szajbah przekazał, że Ja’la ibn Umajja powiedział:
Pozostanę w meczecie przez godzinę i pozostanę w nim wyłącznie po to, by odprawić i’tikaaf. Ibn Hazm zacytował to w al-Muhalla [5/179] jako dowód; natomiast al-Haafiz zacytował to w al-Fath; godzina nie oznacza tu godziny zegarowej, tylko pewien czas trwania. Niektórzy uczeni utrzymują, że minimum (czas trwania i’tikaaf) to jeden dzień. Zostało to przekazane przez Abu Hanifę i taki był pogląd niektórych z uczonych malikickich.
Kiedy i’tikaaf (który jest sunna) staje się obowiązkiem?
I’tikaaf jest obowiązkiem wtedy, kiedy się przysięgło, ze się go odprawi.
Zostało przekazane, ze Prorok (salla allahu `alejhi ła sallam) powiedział:
Ktokolwiek przysięga, ze będzie posłuszny Bogu, niech będzie Mu posłuszny; i ktokolwiek przysięga, ze będzie Mu nieposłuszny, niech będzie mu posłuszny.
[al-Buhari, 6696]
‘Umar powiedział:
O Wysłanniku Boga! W czasie dżahilijji przysięgłem, ze odprawię i’tikaaf przez jedna noc w al-Masdżid al-Haraam. On powiedział: Spełnił swoja przysięgę!
[6697]
[zob. również Ibn al-Mundhir, al-Idżmaa’, str. 53]
Prorok (salla allahu `alejhi ła sallam) odprawiał i’tikaaf w czasie pierwszych dziesięciu dni ramadanu; natomiast w czasie środkowych dziesięciu dni szukał lajlat al-qadr. Następnie powiedziano mu, że ona wypada w czasie ostatnich dziesięciu dni, dlatego też (od tego momentu) odprawiał i’tikaaf w czasie ostatnich dziesięciu dni.
Zdarzyło się również (za życia Proroka), że nie odprawiał i’tikaafu w czasie dziesięciu ostatnich dni; odprawiał go więc w czasie pierwszych dziesięciu dni miesiąca szałłal [to przekazał al-Buhari i Muslim]
W roku swojej śmierci, zaś, odprawiał i’tikaaf przez dwadzieścia dni.
[al-Buhari, 2040]
Powiedziano, że odprawiał i’tikaaf przez dwadzieścia dni, ponieważ wiedział, że jego życie dobiega końca; chciał przez to pokazać, że należy czynić wiele dobrych dzieł, wykorzystać swoje życie w jak najlepszy sposób;
Powiedziano również, że odprawiał i’tikaaf przez dwadzieścia dni, ponieważ w roku swojej śmierci dwa razy (a nie raz; jak to było w zwyczaju w ramadanie) powtarzał Qur’an z Dżibra’ilem (i’tikaaf zatem musiał trwać dłużej).
Powiedziano również (co jest bardziej prawdopodobne), że odprawiał i’tikaaf przez dwadzieścia dni, ponieważ rok wcześniej (tj. rok przed rokiem swojej śmierci) podróżował. Wskazuje na to przekaz al-Nasaa’iego i Abu Dałuda [sklasyfikowany jako sahiih przez Ibn Hibbaana i innych) od Ubajja ibn Ka’ba, który powiedział:
Prorok (salla allahu `alejhi ła sallam) odprawiał i’tikaaf w czasie dziesięciu ostatnich dni ramadanu, ale podróżował przez rok i nie odprawiał i’tikaafu; dlatego też odprawiał i’tikaaf przez dwadzieścia dni.
[Fath al-Baari]
Prorok (salla allahu `alejhi ła sallam) kazał, by rozstawiono mu (coś w rodzaju) namiotu w meczecie i pozostawał tam z dala od ludzi; zwracał się do Boga (chciał zbliżyć się do Niego). Pewnego razu odprawiał i’tikaaf w małym namiocie i nałożył na drzwi matę z trzciny.
[Muslim, 1167]
Większość uczonych jest zgodna co do tego, że w i’tikaaf, makruh jest to, co jest makruh w meczecie. W i’tikaaf można myć się, perfumować (mężczyźni), czesać włosy.
Prorok (salla allahu `alejhi ła sallam) wychylał głowę z meczetu (w dom ‘Ajszy, kiedy ta miała miesiączkę), a ‘Ajsza myła ją i czesała mu włosy.
[Al-Buhari, 2028 i Muslim, 297]
Niektóre żony odwiedzały Proroka, kiedy ten był w stanie i’tikaaf. Kiedy żona wstawała, by opuścić meczet i udać się do domu, on ją odprowadzał (była noc). Zostało przekazane przez Safijję (żonę Proroka), że przyszła do Wysłannika Boga (salla allahu `alejhi ła sallam) i odwiedziła go, kiedy był w stanie i’tikaaf w meczecie (w czasie ostatnich dziesięciu dni ramadanu). Rozmawiała z nim przez chwilę, następnie wstała i wyszła. Prorok wstał i odprowadził ja do domu.
[al-Buhaari, 2035; Muslim, 2175]
Kiedy wejść w stan i’tikaaf? Al-Nałałi powiedział w al-Madżmuu [6/323]:
Al-Szaafa’i i jego towarzysze powiedzieli: Jeżeli ktoś chce podążyć za przykładem Proroka w odprawianiu i’tikaaf (w czasie ostatnich dziesięciu nocy ramadanu), niech wejdzie do meczetu, zanim słonce zajdzie w noc dwudziestego pierwszego (tak, że nie przegapi tego momentu) i niech wyjdzie z meczetu, po tym, jak słonce zajdzie w noc eid; niezależnie od tego, czy miesiąc trwa dwadzieścia dziewięć dni czy trzydzieści. Lepiej jest dla niego, jeżeli w czasie nocy eid pozostanie w meczecie, tak, że odprawi tam modlitwę eid; lub wyjdzie, uda się na miejsce modlitwy eid, jeżeli tam odprawia się modlitwę się eid. Jeżeli zamierza udać się (bezpośrednio) z i’tikaaf na modlitwę eid, wówczas jest mustahab (zalecane) dla niego, by uczynił ghusl i odświeżył się (wyglądał dobrze), zanim wyjdzie (to jest przecież sunna w eid).
Al-Szaafa’i i jego towarzysze powiedzieli:
Jeżeli ktoś chce podążyć za przykładem Proroka w odprawianiu i’tikaaf (w czasie ostatnich dziesięciu nocy ramadanu), niech wejdzie do meczetu, zanim słonce zajdzie w noc dwudziestego pierwszego (tak, że nie przegapi tego momentu) i niech wyjdzie z meczetu, po tym, jak słonce zajdzie w noc eid; niezależnie od tego, czy miesiąc trwa dwadzieścia dziewięć dni czy trzydzieści. Lepiej jest dla niego, jeżeli w czasie nocy eid pozostanie w meczecie, tak, że odprawi tam modlitwę eid; lub wyjdzie, uda się na miejsce modlitwy eid, jeżeli tam odprawia się modlitwę się eid. Jeżeli zamierza udać się (bezpośrednio) z i’tikaaf na modlitwę eid, wówczas jest mustahab (zalecane) dla niego, by uczynił ghusl i odświeżył się (wyglądał dobrze), zanim wyjdzie (to jest przecież sunna w eid).