Portal Islam w Polsce

Twój Email:

Nazwa użytkownika:

Do:

Tytuł:

Treść:
Wielu muzułmanów wie, że poszukiwanie wiedzy jest zalecane w islamie, ale niewielu zdaje sobie sprawę, co jest do tego niezbędne tak samo jak intencja, uczynki i zwyczaje. Abu Hurajra powiedział: <blockquote>Słyszałem Wysłannika Boga mówiącego: Świat i wszystko co się w nim znajduje ma swój własny bieg, z wyjątkiem zikr (wspominania Boga) i tego, co się z tym łączy; ludzi uczonych i uczących się.</blockquote> [przekazał Ibn Madża; hadis hasan, sahih Ibn Madża] Wielu muzułmanów wie, że poszukiwanie wiedzy jest zalecane w islamie, ale niewielu zdaje sobie sprawę, co jest do tego niezbędne tak samo jak intencja, uczynki i zwyczaje. Abu Hurajra powiedział: <blockquote>Słyszałem Wysłannika Boga mówiącego: Świat i wszystko co się w nim znajduje ma swój własny bieg, z wyjątkiem zikr (wspominania Boga) i tego, co się z tym łączy; ludzi uczonych i uczących się.</blockquote> [przekazał Ibn Madża; hadis hasan, sahih Ibn Madża] Inna wersja tego hadisu [przekazana przez Ad-Darimiego] mówi: <blockquote>Świat i wszystko co w nim się znajduje ma własny bieg z wyjątkiem nauczycieli chajr (dobra) i ich uczniów.</blockquote> Wysłannik Boga powiedział również: <blockquote>Kto obiera ścieżkę dającą nadzieję na wiedzę, temu Bóg prostuje ścieżkę do Raju. Zaprawdę, aniołowie opuszczają skrzydła na tych, którzy zdobywają wiedzę nie czerpiąc przyjemności z tego, co czynią. Zaprawdę, wszystko w niebie i na ziemi szuka przebaczenia dla pragnących zdobywania wiedzy, nawet ryba w wodzie. Wyższość tego, który pragnie zdobywać wiedzę nad sługą, jest jak wyższość księżyca w noc pełni nad innymi planetami. Zaprawdę, uczeni są spadkobiercami Proroków, Prorocy nie rozdają dinarów ani dirhamów, lecz są oni wyposażeni w wiedzę, a ten kto ją przejmie, ten dostanie wielką nagrodę.</blockquote> [hadis sahih, Sahih Abu Dałud] Czystość intencji Pierwszą powinnością zdobywającego wiedzę jest zdać sobie sprawę, że zdobywanie wiedzy jest aktem czci (‘ibada). Niektórzy uczeni mawiali: <blockquote>Nauka jest tajemnicą modlitwy i oddawania czci w sercu.</blockquote> [Al-Madżmu’a Al-Ilmijja, Bakr Abdillah Abu Zajd, Dar Al-‘Asima] Warunkiem oddawania czci jest: czystość intencji dla Boga Wywyższonego, jak pokazano w wersecie, który oznacza w języku polskim: <blockquote>Zostało im nakazane tylko, aby czcili Boga, wyznając szczerze Jego religię.</blockquote> [Al-Bayyina, 5] Potrzeba czystości intencji jest ukazana również w hadisie, przekazanym przez Amira: <blockquote>‘Umar bin Chattab słyszał Proroka mówiącego: Zaprawdę, uczynki zależą od intencji i dla każdego z nich jest intencja. Jeśli więc ktoś pielgrzymuje dla Boga i dla Jego Wysłannika, to jego wędrówka jest dla Boga i Wysłannika Boga; jeśli natomiast ktoś pielgrzymuje dla doczesnych dóbr, lub żeby poślubić kobietę, wtedy jego wędrówka to właśnie ma na celu.</blockquote> Jeśli zabraknie czystych intencji w zdobywaniu wiedzy, zmienia się ono z najlepszej drogi (sposobu) posłuszeństwa w najgorsze naruszenie granic. Nic tak nie niszczy wiedzy jak czynienie czegoś na pokaz, szirk, czystością intencji jedynie na pokaz, udowadnianą twierdzeniem „Nauczyłem się i zapisałem w pamięci”. Uczeń natomiast musi wyzwolić się od wszystkiego, co niszczy dobre intencje, czyli: czynienie czegoś jedynie na pokaz, wywyższanie się nad innych, używanie nauki jako narzędzia do zdobywania pozycji, pieniędzy, wielkości lub sławy itd. Dobrze znane powiedzenie, którego autorem jest Sufjan bin Sa’id Ath-Thałri, brzmi: <blockquote>Nic nie sprawiało mi takiej trudności, jak uleczenie mojej intencji.</blockquote> Jest wiele sposobów, które pomagają osiągnąć czystość intencji. Niektóre z nich to: 1. Wewnętrzne staranie i cierpliwość dla samego siebie 2. Wytrwałość w taqła (wiara w Boga). Koran mówi, co oznacza w języku polskim: <blockquote>A temu, kto się boi Boga, On przygotuje jakieś wyjście; i da mu zaopatrzenie stąd, skąd on się nawet nie spodziewa.</blockquote> [At-talaq 2-3] Prorok został zapytany: <blockquote>Wysłanniku Boga, kto jest najważniejszym z ludzi? – na co odpowiedział: ten którego taqła jest największe.</blockquote> Powiedział również: <blockquote>Tym co najpewniej wiedzie człowieka do Raju są taqła i dobre obyczaje”.</blockquote> [At-Tirmidi] 3. Uświadomienie sobie wielkości Stwórcy i tego, że cały czas obserwuje On nas. Jest to jeden z poziomów ihsan: oddawanie czci Bogu tak, jakby był widzialny, bo nawet jeśli ty Go nie widzisz, On widzi ciebie. 4. Baczne zbieranie nagród od Boga i pomnażanie dobrych uczynków. 5. Pomnażanie dua’ i błagań Boga w odpowiedzi na to, że On nagradza czystość intencji. 6. Częstsze oddawanie czci w sposób niewidoczny dla innych , na przykład przez nadobowiązkowe modlitwy nocne 7. Unikanie zabiegania o sławę oraz uznanie w oczach rodzaju ludzkiego. W długim hadisie [przekazał Muslim], Prorok informuje nas, że pierwszymi, którzy zostaną użyci jako paliwo dla ognia piekielnego w Dniu Sądu będą recytatorzy Koranu, mudżahidzi oraz rozdający jałmużnę; ci, o których się mówi: ten i ten jest recytatorem, ten i ten jest mężny; ten i ten jest wspaniałomyślny, ten i ten daje jałmużnę. Niech Bóg chroni nas przed Ogniem Piekielnym i da nam wszystkim czystość intencji. 8. Czytanie o prawych uczonych i uczenie się o ich życiu, aby zbierać o nich informacje i używać ich jako przykładu dla siebie. Nasi sprawiedliwi poprzednicy trwali w bojaźni i posłuszeństwie Bogu, dlatego studiowanie ich życia oddziałuje na nas i zwiększa nasze dążenia do sprawiedliwych czynów. 9. Rachunek wewnętrzny i uznanie własnej winy za braki w posłuszeństwie i oddawaniu czci Bogu bardzo pomaga w doskonaleniu naszych intencji. Umar bin Chattab powiedział: <blockquote>Rozliczaj samego siebie zanim zostaniesz rozliczony, mierz zanim zostaniesz zmierzony, i upiększaj na Dzień Sądu, w którym nic się nie ukryje</blockquote>. 10. Poddani Bogu otrzymują od niego spełnienie i pragnienie dobra (chajr) dla nich. Komu Bóg przeznaczy dobro, temu pozwala zrozumieć religię. Mu’amar bin Raszid powiedział: <blockquote>Zaprawdę, człowiek szuka wiedzy, ale jest ona przed nim zamknięta, dopóki nie szuka jej dla Boga.</blockquote> Oznaki czystości intencji a. staranie i wytrwałość w osiąganiu wiedzy z naciskiem na zrozumienie, zapamiętywanie, wybór odpowiedniego programu nauki. b. jeśli uczeń decyduje się zdobywać wiedzę, nieobecności i lenistwo są niedopuszczalne. c. jego udręka i trud nie mogą być okazywane przyjaciołom, aby ich przewyższać; zamiast tego życzy im, czego życzy samemu sobie. Jak się uczyć i zdobywać doświadczenie Istnieje słynne powiedzenie uczonych, które oznacza w języku polskim: <blockquote>Kto nie doskonali podstaw, temu zabronione jest spełnienie”.</blockquote> Jest rzeczą niezbędną, aby dla ustanowienia i ugruntowania każdej techniki i wiedzy, dla doskonalenia podstaw i ostatecznego wyniku, zdać się na opiekę nauczyciela szajcha, nie studiować samodzielnie, a wiedzę zdobywać etapami. Tak jak Bóg powiedział, co oznacza w języku polskim: <blockquote>I Koran podzieliliśmy, abyś go recytował ludziom powoli. I zsyłaliśmy go stopniowo.</blockquote> [Al-Isra,106] Nauka Koranu Najlepszą wiedzą jest wiedza zawarta w Koranie. Wysłannik Boga powiedział: <blockquote>Najlepszymi z was są studiujący Koran i nauczający go.</blockquote> [Buhari] Recytacja Koranu powinna oddziaływać na uczniów, ponieważ recytują oni słowa Stwórcy. Na uczącego się Koranu oddziałuje znajomość swego Stwórcy, pomnażanie swojego taqła, polepszanie pamięci i mówienie najpiękniejszych ze słów w sposób jak najbardziej płynny. Jest to osiągalne oczywiście dla tych , którzy doskonalą artykulację i znają właściwe miejsca przerw i początków. Imam Asz-Szafi’i powiedział: <blockquote>Kto uczył się Koranu zwiększył swoją wartość; kto napisał hadis, tego dowód był silniejszy; kto studiował fiqh , tego pozycja była bardziej zaszczytna; kto studiował język, ten doskonalił swoją mowę; kto studiował prawo (szaria) sumiennie, będzie wydawał opinie prawne</blockquote>. Nauczanie Koranu od dzieciństwa było stosowane przez naszych poprzedników. Abdulrahman bin Abi Hatim Ar-Razi powiedział: <blockquote>Mój ojciec nie wołał mnie do pracy nad hadisami, dopóki nie umiałem recytować Koranu.</blockquote> Nauka Koranu nie była zarezerwowana wyłącznie dla mężczyzn. Uczeni muzułmańscy nauczali również swoje córki, póki były młode, tak samo jak dawali im właściwe muzułmańskie wychowanie. Imam Muhammad Al-Dżazari, wybitny nauczyciel recytacji, pisał o swojej córce Salmie w przedmowie do swojej książki: „Moja córka, niech Bóg Wywyższony uczyni ją użyteczną i pomaga jej w tym, co dobre dla jej religii i w innych dziełach, zapamiętała Koran w roku 813 Al-Hidżry i opanowała podstawy tadżłid (recytacji) oraz inne sposoby recytacji (qira’at). Niech Bóg uczyni ją szczęśliwą i ułatwia jej osiągnięcie dobra w życiu doczesnym i przyszłym.” Zwyczaje dotyczące Koranu Pierwszy - szukanie ucieczki Szukanie schronienia u Boga przed szatanem (czyni się to) przed czytaniem Koranu, zgodnie ze słowami Boga, które oznaczają w języku polskim: <blockquote>Kiedy recytujesz Koran, to szukaj ucieczki u Boga przed szatanem przeklętym!</blockquote> [An-Nahl, 98], czyni się to przez wypowiadanie słów: <blockquote>a’udu billahi min asz szajtani radżim</blockquote>. Drugi - wypowiadanie „w Imię Boga” (Bismillahi) Wypowiada się „w Imię Boga” na początku każdej sury, z wyjątkiem sury At-Tauba. Przed nią „w imię Boga” jest niedozwolone. Trzeci – Tahaarah Pożądanym jest, aby muzułmanin był w stanie tahara lub czystości, zwłaszcza, gdy dotyka Koranu bezpośrednio rękami, jak powiedziano w wersecie: <blockquote>Dotykają go tylko oczyszczeni</blockquote> [Al- Łaqiya, 79] Czwarty - zastanawianie się nad znaczeniem Koran powinien być czytany z nabożnością i skupieniem, umożliwiającym rozważanie znaczenia. Bóg Wywyższony mówi, co oznacza w języku polskim: <blockquote>Czyż oni nie zastanawiają się nad Koranem?</blockquote> [An-Nisa’, 82; Muhammad, 24] Piąty - powtarzanie wersetów Pomocne w rozważaniach jest powtarzanie niektórych wersetów i zatrzymywanie się na nich, aby poświęcić uwagę ich znaczeniu, tak jak uczynił to Wysłannik Bóg, kiedy stał powtarzając jeden werset, dopóki nie nastał ranek; a był to, co oznacza w języku polskim: <blockquote>Jeśli Ty ich ukarzesz- oni przecież są Twymi poddanymi; a jeśli Ty im przebaczysz-to przecież jesteś Potężny, Mądry!</blockquote> [Al-Ma’ida,118] Szósty - reakcja na słowa Koranu Jeśli czytany jest werset sławiący Boga, powinno się przerwać i sławić Go, niech będzie Mu Chwała, przez wypowiadanie „ Subhanallah” lub „ Tabarakallah”, lub innej frazy sławiącej. Ich zbiorem jest hadis Muslima, wg którego Huthajfah bin Al-Jamaan powiedział: <blockquote>Modliłem się z Prorokiem tej nocy, a on zaczął od sury Al-Baqara i powiedziałem (do siebie) ‘wykona ruku przy setnym wersecie’, ale on kontynuował. Powiedziałem (do siebie) ‘wykona jeden rakat ‘, ale on kontynuował. Potem on rozpoczął An-Nisa’ i przeczytał ją całą, i ja powiedziałem ‘teraz wykona ruku’ (gdy skończy). Następnie rozpoczął Al-Imran i czytał ją powoli; a kiedy minął werset zawierający gloryfikację, wysławił, a gdy minął werset zawierający pytanie zapytał, a gdy doszedł do wersetu, wyrażającego szukanie obrony – szukał.</blockquote> Siódmy - recytacja w odpowiedni sposób (tarti’l) Wymaga się od nas, abyśmy recytowali Koran w odpowiedni sposób, to znaczy powoli, tadżłi’d, z odpowiednią artykulacją, odpowiednimi przerwami i początkami. Bóg powiedział, co oznacza w języku polskim: <blockquote>i recytuj wyraźnie Koran!</blockquote> [Al-Muzzammil, 4] Uczeni uważają, że tartil jest lepszy dla rozważań, ponieważ ma większy wpływ na uczucia. Ibn ‘Abbas powiedział: <blockquote>Kiedy czytałem surę z tartil odczuwałem większe zadowolenie, niż gdy czytałem cały Koran.</blockquote> Recytator Koranu powinien unikać czytania zbyt szybkiego lub stawiania sobie za cel szybkiego chatm (czytania całego Koranu od początku do końca ), lub też szybkiego kończenia sury bez zastanowienia nad jej znaczeniem, wyciągania wniosków z lekcji. (Słowa tartil i tadżłid oznaczają sposoby recytacji Koranu. Tartil - recytacja powolna, w równomiernym rytmie. Jest to sposób objawiony przez Gabriela Wysłannikowi. Stosuje się go podczas modlitwy. Tadżłid - oznacza „czynienie czegoś lepiej”- jest terminem na określenie upiększania recytacji, przez co staje się ona bardziej powolna, uroczysta. Przyp.tłumacza) Ósmy – szanowanie Koranu Jest rzeczą niezwykłej wagi , aby wszyscy czytający Koran okazywali mu najgłębszy szacunek. W czasie recytacji Koranu zabronione są rozmowy, tak samo jak śmiech czy rozglądanie się. Bóg Wywyższony powiedział, co oznacza w języku polskim: <blockquote>A kiedy Koran jest recytowany to przysłuchujcie się i milczcie ! Być może, doznacie miłosierdzia!</blockquote> [Al-Ar’af, 204] Ibn ‘Umar nie rozmawiał, dopóki nie przeczytał z Koranu tego co zamierzał. Wniosek: wszyscy muzułmanie, zarówno mężczyźni jak i kobiety, winni oczekiwać nagrody Boga recytując Koran. Powinniśmy czuć znaczenie czystości intencji i dbać o to, żeby otrzymać wielką nagrodę recytując każdy wspaniały werset. Z każdą recytowaną literą dajemy dobry uczynek, a każdy taki uczynek jest jak dziesięć jemu podobnych. Wpływ Koranu powinien objawiać się w naszej mowie, uczynkach i naszym zachowaniu, szczególnie w tym, o czym bin Mas’ud powiedział: <blockquote>jest pożądanym, aby recytujący Koran znał swoje noce (spędzane na recytacji Koranu), kiedy inni ludzie śpią; i swoje dni, kiedy inni się budzą; i swój płacz, gdy inni się śmieją; i swój spokój, gdy inni pogrążają się w głośnych dyskusjach.</blockquote> Stosunek do nauczycieli Jest rzeczą wymaganą, aby uczący się Koranu bali się i szanowali swoich nauczycieli. W hadisie, który przekazał At-Tirmidi, Wysłannik Boga powiedział: <blockquote>Nie jest jednym z nas ten, który nie szanuje naszej starości, nie wybacza młodości i nie zna praw naszych nauczycieli.</blockquote> Nasi wielcy poprzednicy mieli zwyczaj bardzo mocno akcentować szacunek i uprzejmość wobec swoich szajchów. Słynnym powiedzeniem wielu z nich było: <blockquote>jestem niewolnikiem tego, który nauczył mnie liter.</blockquote> Uczeń powinien czcić swojego nauczyciela i szanować go. Rabi’ bin Sulajmann był towarzyszem i uczniem wielkiego nauczyciela Asz-Szafi’iego i powiedział kiedyś: <blockquote>Na Boga! Nie ośmieliłem się napić wody, gdy Asz-Szafi’i patrzył na mnie, z szacunku dla niego.</blockquote> Asz-Szafi’i z kolei okazywał wielki szacunek uczonym i sam rzekł: <blockquote>Siedząc przed imamem Malikiem z szacunku dla niego przewracałem strony tak delikatnie, aby nie słyszał tego.</blockquote> Uczeń nie może zwracać się do nauczyciela lub szajcha po imieniu, mówić do niego inaczej jak mój nauczycielu, mój szajchu lub nasz nauczycielu, nasz szajchu. Nie wolno również wołać nauczyciela z odległości, z wyjątkiem uzasadnionych sytuacji. Do nauczyciela nie wolno również zwracać się per ty. Bóg Wywyższony w Koranie podał nam zasady stosunku do nauczycieli, gdy powiedział, co oznacza w języku polskim: <blockquote>Nie nazywajcie Posłańca między sobą tak, jak nazywacie się między sobą nawzajem.</blockquote> [An-Nur, 63] Nikt nie nazywa po imieniu własnych rodziców, tak samo nie wolno tego czynić wobec nauczycieli. Amir Al-Mu’minin Ali bin Abi Talib udzielił następującej rady: <blockquote>Prawem uczonego jest oczekiwać, że nie będziesz mu zadawał zbyt wielu pytań, nie będziesz rozgłaszał jego tajemnic, oczerniał go wobec nikogo, nie będziesz doszukiwał się jego błędów, a jeśli jakiś popełni, to przyjmiesz jego usprawiedliwienie. Oczekuje się od ciebie, że będziesz szanował go i uznawał jego wielkość, dopóki przestrzega porządku danego przez Boga; nie wolno ci siadać przed nim; jeśli ma taka potrzebę ludzie muszą mu służyć.</blockquote> [przekazał Ibn Abdulbarr, z dodatkiem: ...nie wolno ci wskazywać na niego (nauczyciela) ręką; nie wolno mówić, że ktoś inny przedstawił problem w inny sposób.] Niech Bóg uczyni nas najlepszymi uczniami i najlepszymi nauczycielami. Niech Bóg oczyści nasze intencje. Niech Bóg sprawi, że wszyscy staniemy się rodziną Koranu, czyli tymi, którzy czytają go, uczą się go i stosują go w życiu, tymi, którzy są wybranymi przez Boga. Zgodnie z hadisem: <blockquote>Wysłannik Boga powiedział: Zaprawdę Bóg wybrał niektórych spośród rodzaju ludzkiego. Zapytano go: Wysłanniku Boga ! Kim oni są? Odpowiedział: Są to ci , którzy recytują często Koran, ci są ludem Boga, jego wybrańcami.</blockquote> [przekazał Ibn Madża] Na podst. abouttajweed.com.staff (Tłum. Melika Czechowska) http://www.islam-in-poland.org/index.php/13482/

UWAGA

Portal Islam w Polsce