Portal Islam w Polsce

Twój Email:

Nazwa użytkownika:

Do:

Tytuł:

Treść:
Nazwy sur: Należy zaznaczyć, że niektóre sury mają więcej niż jedną nazwę: 1. At-Taubah: nazywana również “Bara’ah” 2. Al-Isra’: nazywana również “Bani Isra’il” 3. Fatir: nazywana również “Al-Mala’ikah” 4. Ghafir: nazywana również “Al-Mu’min” 5. Fussilat: nazywana również “Ha Mim As-Sadżdah” 6. Al-Insan: nazywana również “Ad-Dahr” Nazwy sur: Należy zaznaczyć, że niektóre sury mają więcej niż jedną nazwę: 1. At-Taubah: nazywana również “Bara’ah” 2. Al-Isra’: nazywana również “Bani Isra’il” 3. Fatir: nazywana również “Al-Mala’ikah” 4. Ghafir: nazywana również “Al-Mu’min” 5. Fussilat: nazywana również “Ha Mim As-Sadżdah” 6. Al-Insan: nazywana również “Ad-Dahr” Al-Dżuz’ (Część; l.mn adżza): Qur’an dzieli się na trzydzieści (prawie równych sobie) części - dżuz’; taki podział jest niezwykle przydatny, pomocny przy recytacji Qur’anu w czasie ramadanu (w modlitwie tarałih); każdy dżuz;, zaś, dzieli się na dwie części (ahzab; l.poj. hizb) każda hizb, zaś, dzieli się na cztery ćwiartki Uwaga: najbardziej znanym dżuz Qur’anu jest dżuz’ amma’ (30 dżuz Qur’anu: od 78 do 114 sury; składa się on z najkrótszych sur Qur’anu) Początek każdego z trzydziestu dżuz’ (co oznacza w języku polskim): 1. Al-Fatiha 2. Głupcy spośród ludzi (politeistów, hipokrytów i Żydów) będą mówili: Co odwróciło ich (tj. muzułmanów) od kierunku (qiblah w kierunku Jerozolimy) “ , którego oni się trzymali?” [TZQ 2:142] 3. Oto tacy są posłańcy! Wywyższyliśmy jednych z nich ponad drugich. [TZQ 2:253] 4. Wszelkie jedzenie było dozwolone synom Izraela z wyjątkiem tego, co Izrael sobie zakazał, zanim została zesłana Tora (Taurât). [TZQ 3:93] Według niektórych uczonych, ta część rozpoczyna się od poprzedniego wersetu: ... Nigdy nie osiągniecie prawdziwej pobożności (Al-Birr; mowa tu jest o nagrodzie – Raju), dopóki nie będziecie rozdawać (dla sprawy Boga) z tego, co kochacie. [TZQ 3:92] 5. ...a także (zakazane są) kobiety zamężne oprócz tych, którymi zawładnęły wasze prawice. [TZQ 4:24] 6. Bogu nie podoba się rozgłaszanie złych słów, chyba że ktoś doznał niesprawiedliwości. [TZQ 4:148] 7. Ty z pewnością się przekonasz, że ludzie najbardziej zawzięci w swojej wrogości wobec tych, którzy uwierzyli - to żydzi i al-muszrikun (politeiści). [TZQ 5:82] Według niektórych uczonych, ta część rozpoczyna się od wersetu: Kiedy oni (ci, którzy nazywają się chrześcijanami) słuchają tego, co zostało zesłane Posłańcowi (Muhammadowi), widzisz, jak ich oczy przepełniają się łzami z powodu prawdy, którą poznali. [TZQ 5:83] 8. A gdybyśmy nawet zesłali do nich aniołów i gdyby przemówili do nich umarli… [TZQ 6:111] 9. Powiedziała starszyzna z jego ludu - ci, którzy wbili się w dumę (aroganccy) [TZQ 7:88] 10. I wiedzcie, iż cokolwiek weźmiecie w postaci łupów (wojennych)... [TZQ 8:41] 11. Droga (w znaczeniu wina) jest tylko przeciwko tym, którzy proszą cię o pozwolenie, chociaż są bogaci. [TZQ 9:93] Według niektórych uczonych, ta część rozpoczyna się od wersetu: Oni się będą usprawiedliwiać przed wami (czyli muzułmanami), kiedy do nich powrócicie. [TZQ 9:94] 12. I nie ma ani jednego stworzenia (zwierzęcia) na ziemi, którego zaopatrzenie nie przypadałoby Bogu. On zna jego miejsce przebywania i jego miejsce odpoczynku (macica, grób). [TZQ 11:6] 13. Ja wcale się nie uniewinniam, człowiek bowiem (sam się) pobudza do złego, jeśli tylko nie zmiłuje się mój Pan… [TZQ 12:53] 14. Alif. Lam. Ra. To są znaki Księgi i Qur’anu jasnego! [TZQ 15:1] Według niektórych uczonych, ta część rozpoczyna się od wersetu: Być może, ci, którzy nie uwierzyli, chcieliby być muzułmanami (tymi, którzy poddali się woli Boga)?! [TZQ 15:2] 15. Chwała Temu, który przeniósł Swojego poddanego nocą z Meczetu al-Haram do meczetu al-Aqsa (dalekiego; w Jerozolimie). [TZQ 17:1] 16. On (Chidr) rzekł: “Czyż nie powiedziałem ci, że nie potrafisz być cierpliwym przy mnie?” [TZQ 18:75] 17. Zbliża się do ludzi rozrachunek, lecz oni beztrosko się odwracają. [TZQ 21:1] 18. Szczęśliwi są wierzący… [TZQ 21:1] 19. Ci, którzy się nie spodziewają Naszego spotkania (zaprzeczają istnieniu dnia zmartwychwstania i życia po śmierci), mówią: “Dlaczego nie zostali zesłani do nas aniołowie albo dlaczego nie widzimy naszego Pana?” [TZQ 25:21] 20. Jedyną odpowiedzią jego ludu były słowa: “Wypędźcie rodzinę Lota z waszego miasta! To są przecież ludzie, którzy się uważają za czystych!” [TZQ 27:56] Według niektórych uczonych, ta część rozpoczyna się od wersetu: On jest Tym, który stworzył niebiosa i ziemię... [TZQ 27:60] 21. I nie spierajcie się z ludem Księgi (żydami i chrześcijanami) inaczej, jak w sposób uprzejmy… [TZQ 29:46] Według niektórych uczonych, ta część rozpoczyna się od poprzedniego wersetu: Recytuj (Muhammadzie) to, co ci zostało objawione z Księgi i odprawiaj modlitwę (Iqamât-as-Salât)! [TZQ 29:45] 22. A która z was jest poddana Bogu i Jego Posłańcowi oraz czyni dobro (dobre dzieła) - to My ją nagrodzimy dwa razy [TZQ 33:31] 23. I po nim nie posłaliśmy już przeciw jego ludowi żadnego wojska z niebios ani nie mamy zamiaru posyłać. [TZQ 36:28] Według niektórych uczonych, ta część rozpoczyna się od poprzedniego wersetu: Dlaczego nie miałbym czcić Tego (wyłącznie Boga), który mnie stworzył i do którego zostaniecie sprowadzeni? [TZQ 36:22] 24. A kto jest bardziej niesprawiedliwy aniżeli ten, kto wymyśla kłamstwo przeciwko Bogu i uważa za kłamstwo prawdę (ten Qur’an); kiedy do niego przychodzi? [TZQ 39:32] 25. Do Niego (wyłącznie) sprowadza się wiedza o Godzinie. [TZQ 41:47] 26. Ha. Mim. Objawienie Księgi (Qur’anu) pochodzi od Boga, Potężnego, Mądrego! [TZQ 46:1-2] 27. Ibrâhîm (Abraham) powiedział: “Jaka jest wasza sprawa (w jakim celu przybyliście), o wysłannicy?” [TZQ 51:31] 28. Bóg usłyszał słowa tej (Chaulah bint Tha‘labah), która dyskutowała z tobą (O Muhammadzie!) w sprawie swego męża (Ausa bin As-Sâmita)... [TZQ 58:1] 29. Błogosławiony niech będzie Ten, w którego ręku jest panowanie, władztwo - On jest nad każdą rzeczą wszechwładny! [TZQ 67:1] 30. O co oni wzajemnie się pytają? [TZQ 78:1] Uwaga: TZQ oznacza: tłumaczenie znaczenia Qur’anu Tadżłid (prawidłowa recytacja Qur’anu): <a href="http://www.islam-in-poland.org/index.php/weblog/more/tadid_prawidlowa_recytacja_quranu/" target="_blank" >http://www.islam-in-poland.org/index.php/weblog/more/tadid_prawidlowa_recytacja_quranu/</a> Al-Mu’ałładhatajn: <a href="http://www.islam-in-poland.org/index.php/weblog/more/al_muaadhitajn1/" target="_blank" >http://www.islam-in-poland.org/index.php/weblog/more/al_muaadhitajn1/</a> Ogólnie o sposobach recytacji: Istnieje dziesięć sposobów recytacji (qir’at); Poniżej znajduje się lista uczonych (imamów stojących na czele szkół recytacji) i po dwóch przekazicieli, którzy przekazali od nich sposób recytacji: 1. Nafi‘ul-Madani; jego przekaziciele to: Qalun i Łarsz. 2. Ibn Kathir Al-Makki; jego przekaziciele to: Al-Bazi i Qunbul. 3. Abu ‘Amr Al-Basri; jego przekaziciele to: Hafs Ad-Dûrijj i As-Susi. 4. Ibn ‘Amir Asz-Szami; jego przekaziciele to: Hisham i Ibn Dhakłan. 5. ‘Asim Al-Kufi; jego przekaziciele to: Szu‘bah i Hafs. 6. Hamzah Al-Kufi; jego przekaziciele to: Chalaf i Challad. 7. Al-Kisa’i Al-Kufi; jego przekaziciele to: Abul-Harith i Hafs Ad-Dûrijj. 8. Abu Dża‘far Al-Madani; jego przekaziciele to: Ibn Łardan i Ibn Dżimaz. 9. Ja‘qub Al-Hadrami; jego przekaziciele to: Rułajs i Ruh. 10. Chalaf Al-‘Aszir; jego przekaziciele to: Ishaq i Idris. Uwaga: qir’at (recytacja, sposoby recytacji) zostały przekazane [stąd mamy riłaja (od rała - przekazywać)]. Kiedy mówi się, zatem, np. o riłaja Łarsz i Hafs, wówczas nie oznacza to: sposób recytacji, ale jedynie jego przekaz. Każda riłaja, zatem, swój początek ma u każdego z imamów stojących na czele szkoły recytacji z drugiego lub trzeciego wieku hidżry; oni, zaś, nie stworzyli swojego sposobu recytacji ale jedynie przekazali je od Sahaba (towarzyszy Proroka). Sposoby recytacji (qir’at) dzielą się na siedem mutałatir i trzy maszhur: Mutałatir: przekaz, który zawiera tak wielu przekazicieli, że można z całą pewnością wykluczyć prawdopodobieństwo wystąpienia błędu; panuje co do tego zgodność, jednomyślność: Nafi’ (zm. 169/785) Ibn Kathir (zm. 120/737) Abu ‘Amr ibn al-’Ala’ (zm. 154/762) Ibn ‘Amir (zm. 154/762) ‘Asim (zm. 127/744) Hamza (zm. 156/772) al-Kisa’i (zm. 189/904) Maszhur: przekaz, który zawiera wielu przekazicieli; również wyklucza się tu prawdopodobieństwo wystąpienia błędu: Abu Dża’far (zm. 130/747) Ja’qub (zm. 205/820) Chalaf (zm. 229/843) Uwaga: inny zapis tego, co widnieje już u góry (imamowie stojący na czele szkół recytacji) Sposoby recytacji różnią się nieco od siebie. Sposoby recytacji podzielono również ze względu na miejsca, określone regiony, w których ich używano lub nadal się je używa; np. w dwusetnym roku hidżry Basra recytowała qira’a Abu ‘Amra i Ja’quba; Kufa używała Hamzy i ‘Asima Syria używała Ibn ‘Amira Mekka używała Ibn Kathira Medyna używała Nafi’iego Egipt, który był domem Łarsza, używał Łarsza (do okresu, w którym zajęli go Osmanie; wówczas popularny stał się Hafs) [Hafs to qir’a ‘Asima, która była używana w Kufie, a Łarsz, zaś, to riłaja qir’a Nafi’iego] Obecnie najbardziej popularne są dwa sposoby recytacji, mianowicie qir’a Asima - riłaja Hafs i qir’a Nafi - riłaja Łarsz. W Afryce używa się qira’a Abu ‘Amira - riłaja ad-Duri. Al-Manzil (l.mn. manazil): na Półwyspie Indyjskim Qur’an dzieli się na siedem części (o równej długości); dzięki temu można skończyć recytować go w ciągu tygodnia (siedmiu dni); każda część Qur’anu nazywana jest manzil Siedem części (manzil): 1. Początek sury Al-Fatihah 2. Początek sury Al-Ma’idah 3. Początek sury Yunus 4. Początek sury Al-Israâ’ 5. Początek sury Asz-Szu‘arâ’ 6. Początek sury As-Saffât 7. Początek sury Qâf Ar-Rukû‘: na Półwyspie Indyjskim mushafy sur Qur’anu dzieli się na części zwane “Ruku‘ât”. Rukû‘ to liczba wersetów zalecanych do recytacji w każdym Rak‘ah modlitwy. Symbol Rukû‘ to litera ‘Ajn umieszczona na prawym lub lewym marginesie mushafu. Siedem długich sur: Al-Baqarah, Al-‘Imran, An-Nisâ’, Al-Ma’idah, Al-An‘âm, Al-A‘râf, siódma, natomiast, to, albo (razem) Al-Anfâl i At-Taubah, albo Yunus Al-Mufassal: według poprawnej opinii, Al-Mufassal to część Qur’anu, która zaczyna się od sury Qâf, a kończy się na surze An-Nâs; Al-Mufassal dzieli się na trzy części: długie sury Al-Mufassal: zaczyna się od sury Qâf , a kończy się na surze Al-Mursalât średniej wielkości sury Al-Mufassal: zaczyna się od sury An-Naba’, a kończy się na surze Al-Lajl krótkie sury Al-Mufassal: zaczyna się od sury Ad-Duha, a kończy się na surze An-Nas. Sadżdat – al-tilaałah (skłon recytacji) Ibn ‘Umar powiedział: Prorok (salla allahu `alejhi ła sallam) recytował Qur’an i kiedy recytował surę (która zawierała skłon), wówczas mówił takbiir, wykonywał skłon i my go wykonywaliśmy (za nim)... [Muslim] Istnieje piętnaście (ich ilość jest przedmiotem kontrowersji - o czym poniżej!) miejsc (momentów) w Qur’anie, w (czasie) których należy wykonać (jest sunna) sadżdat – al-tilaałah (skłon recytacji; Uwaga: nie mówi się po nich salaam [niektórzy uczeni (mniejszość) są zdania, że należy być w stanie tahaarah, recytować al-taszahhud i czynić salaam - jak w modlitwie; nie ma jednak na to żadnego dowodu]; powinno się natomiast mówić takbiir (jeden poza modlitwą i dwa w czasie modlitwy - ten drugi, kiedy się wstaje), kiedy wykonuje się skłon, nie podnosząc rąk - poparte jest to dowodem (hadisem) Ibn ‘Umara; obowiązkiem jest powiedzenie (w czasie skłonu): Subhana rabijj al-A’laa (co jest również obowiązkiem w czasie modlitwy); inne (nadobowiązkowe) dua’a lub dhikr są mustahab skłony recytacji zaznaczone są specjalnym symbolem w egzemplarzach (mushaf) Qur’anu ۩ sadżdat – al-tilaałah to jeden skłon Zostało przekazane od ‘Amra ibn al-‘Aasa, że Wysłannik Boga (salla allahu `alejhi ła sallam) wyrecytował mu piętnaście wersetów z Qur’anu, podczas których zalecane jest wykonanie skłonu (trzy znajdują się w al-Mufassal a dwa w surze al-Hadżdż). [zostało to przekazane przez Abu Dałuuda, Ibn Maadżę, al-Hakima i al-Daaraqutniego; sklasyfikowane jako hasan przez al-Mundhiriego i al-Nałałiego] [należy zaznaczyć, że ten hadis został również sklasyfikowany jako da’if (słaby); został jednakże zaakceptowany, ponieważ popierają go hadisy sahih i zgodność ummy; co się tyczy, zaś, drugiej sadżdah w surze Hadżdż, ona jest przedmiotem kontrowersji (nie ma na to poparcia w sunnie; al-Tahhaałi i Ibn Hazm są zdania, że nie należy go wykonywać); wiadomo jednak, że niektórzy sahaba wykonywali (drugi) sadżdat – al-tilaałah (skłon recytacji) w czasie, kiedy ją recytowali] [Ibn Hazm napisał np., że wykonywanie drugiego sadżdah w surze Hadżdż popiera hadis (z isnaad sahih; mówi o tym, że ‘Umar ibn al-Chattab, córka Abd-Allaaha i Abu Darda’ wykonywali skłon w drugim wersecie w surze Hadżdż); Ibn Hazm napisał, że uczeni zgodni są co do tego, ze należy wykonywać skłon recytacji w (pierwszych) dziesięciu momentach, miejscach recytacji; Al-Tahhaałi również napisał o tej zgodności uczonych (zob. Szarh al-Ma’aani, 1/211)] Reasumując, można powiedzieć, że zaakceptowano praktykę wykonywania tych piętnastu skłonów… a Bóg wie lepiej Te piętnaście ajatów (wersetów), to (co oznacza w języku polskim): 1. Zaprawdę, ci, którzy są u twego Pana (anioły), nie są tak pyszni (dumni), by Mu nie służyć; oni Go wysławiają i wybijają Mu pokłony! [TZQ 7:206] 2. Bogu (wyłącznie) wybijają pokłony ci, którzy są w niebiosach i na ziemi, posłusznie lub wbrew woli; i nawet ich cienie, rano i wieczorem. [TZQ 13:15] 3. Bogu wybija pokłony to, co jest w niebiosach, i to, co jest na ziemi: wszelkie zwierzę, a także aniołowie, którzy nie wbijają się w pychę (nie są dumni). [TZQ 16:49] 4. powiedz: “Wierzcie w niego (tj. w Qur’an) albo też (w go) nie wierzcie!” Ci, którym wcześniej została dana wiedza, padają na twarze, wybijając pokłony, kiedy jest im recytowany, wybijając pokłony. [TZQ 17:107] 5. Kiedy były im recytowane znaki (wersety) Miłosiernego, oni padali na twarz, wybijając pokłony i płacząc. [TZQ 19:58] 6. Czy ty nie widzisz, że Bogu wybijają pokłony ci, którzy są w niebiosach, i ci, którzy są na ziemi, i słońce, i księżyc, i gwiazdy, góry, drzewa i zwierzęta (al-dałaab), i wielu spośród ludzi? Ale dla wielu kara jest słuszna! A kogo poniży Bóg, ten nie będzie miał nikogo, kto by mu przywrócił szacunek. Zaprawdę,. Bóg czyni to, co chce! [TZQ 22:18] 7. O wy, którzy wierzycie! Skłaniajcie się i wybijajcie pokłony! Czcijcie waszego Pana! Czyńcie dobro! Być może, będziecie szczęśliwi (odniesiecie sukces)! [TZQ 22:77] 8. Kiedy im się powie: “Wybijajcie pokłony Miłosiernemu!”, oni mówią: “Cóż to jest ten Miłosierny? Czy my mamy wybijać pokłony na twój rozkaz (Muhammadzie)?” I to tylko powiększa ich niechęć. [TZQ 25:60] 9. Nie oddają oni pokłonów Bogu, który wyprowadza z ukrycia to, co jest w niebiosach i na ziemi, i który wie, co ukrywacie i co ujawniacie. [TZQ 27:25] 10. Tylko ci wierzą w Nasze znaki, którzy, kiedy są napominani przez nie, padają na twarz, wybijając pokłony, głoszą chwałę swego Pana i nie wbijają się w pychę (nie są dumni). [TZQ 32:15] 11. I domyślił się Dawid, że wystawiliśmy go tylko na próbę. Poprosił o przebaczenie swego Pana i padł na twarz, wybijając pokłony, i nawrócił się. [TZQ 38:24] 12. Wśród Jego znaków są: noc i dzień, słońce i księżyc. Nie wybijajcie pokłonów ani słońcu, ani księżycowi! Wybijajcie pokłony przed Bogiem, który je stworzył - jeśli Jego czcicie! [TZQ 41:37] 13. Przeto wybijajcie pokłony Bogu i oddawajcie Mu cześć! [TZQ 53:62] 14. I kiedy im recytują Qur’an, oni nie wybijają pokłonów? [TZQ 84:21] 15. ...Wybijaj pokłony i zbliż się! [TZQ 96:19] http://www.islam-in-poland.org/index.php/13259/

UWAGA

Portal Islam w Polsce